GILLETTEINTERNATIONAL

Ek het tot die einde van hierdie drumpels gekom op dieselfde manier as wat ek by baie plekke in my lewe aangekom het — nie deur ‘n volmaakte kaart te volg nie, maar deur ‘n draad te volg. Toe ek hierdie pad begin het, was ek nie besig om ‘n saga te bou nie. Ek het net probeer verstaan waarom sommige mense binne-in ons aanhou leef, waarom sekere wonde lesse word, waarom tyd baie dinge wegneem, maar nie alles nie.

Met die verloop van jare het ek verstaan DIE MENSE WAT GEBLY HET word nie uit ‘n handelsmerk, ‘n maatskappy, of selfs ‘n familie gebore nie. Dit word uit ‘n vraag gebore: hoe kan ‘n lewe eras, lande, kulture en mense deurkruis sonder om sy eie identiteit te verloor? Ek het die antwoord nie in die resultate gevind nie. Ek het dit in die verhoudings gevind — want niemand bou homself alleen nie, niemand groei alleen nie, niemand red homself alleen nie.

Nou hier aangekom wil ek die onsigbare menigte agter elke pad erken: my oupa, my pa, my ma, vir wat hulle oorgedra het sonder om dit te hoef verduidelik nie; die vrouens wat gesien het voor ek dit gedoen het wat besig was om te gebeur; die kollegas, die kliënte, die vreemdelinge wat almal, op verskillende maniere, my iets geleer het; die lande wat my herinner het die wêreld is baie groter as ons oortuigings; en selfs dié wat weggegaan het, wie se afwesighede die man wat ek geword het net soveel gevorm het as die teenwoordighede.

Hierdie werk dra my naam. Maar dit behoort nie net aan my nie. Dit behoort ook aan almal wat, bewustelik of onbewustelik, ‘n merk langs die pad gelaat het. As jy in hierdie bladsye iets gevind het wat aan jou behoort, dan is hierdie verhaal nie meer net myne nie. Dit het ‘n bietjie joune ook geword. Dis waarom ek nie met ‘n afskeid sluit nie. Ek sluit met dankbaarheid.