Steeds Staande

Daar is ‘n diepgaande verskil tussen oorleef en staande bly. Om te oorleef is instink. Om staande te bly is ‘n keuse. Vir lank het ek geglo die lewe is ‘n kwessie van resultate. Toe het die beproewings gekom, en ek het ontdek dit was bo alles ‘n kwessie van deursettingsvermöe — morele, emosionele, menslike deursettingsvermöe. Daar is jare wat nie vra wat jy begeer nie. Hulle vra wat jy kan verduur.

Ek het geleer dat elke persoon ‘n denkbeeldige breekpunt besit — en die lewe, met sy gewone ironie, besluit om te toets. Dikwels ontdek ons ons is meer bestand as wat ons gedink het. Nie sterker nie. Meer bestand. Krag behoort aan helde. Weerstand behoort aan gewone mense wat soggens wakker word en aanhou omdat iemand van hulle afhanklik is.

Daar is ‘n punt waar jy ophou vra waarom gebeur dit met my, en begin vra wat moet ek nou doen. Wanneer hierdie transformasie plaasvind, verdwyn die lyding nie, maar dit verloor die hoofrol. Die verhoog word weer beset deur aksie, deur die hede, deur die volgende stap.

Vandag wantrou ek volmaakte verhale, mans wat beweer hulle het nooit twyfel gehad nie. Letsels is nie die teenoorgestelde van krag nie. Hulle is die bewys van sy bestaan. Uiteindelik word elke bestaan deur een enkele vraag beoordeel: nie hoe hoog jy geklim het nie, maar wat oorgebly het toe alles anders weggeneem is. Ek is steeds hier. Steeds staande.