Wat Plig Kos

Wanneer ons jonk is, lyk plig ‘n streng woord — dit het nie die bekoring van avontuur nie, die kleur van sukses. Mense droom van resultate; plig kom later, stilweg, en bly langer as al die res. Tyd het my geleer dat ‘n persoon se lewe nie in die buitengewone dae gemeet word nie. Dit word gemeet in die gewone dae, wanneer niemand kyk nie, wanneer jy net moet doen wat gedoen moet word.

Plig het ‘n koste, baie hoër as wat die meeste dink — dit kos tyd, energie, geleenthede, soms ‘n deel van ons drome. Daar is geen lewe sonder ‘n prys nie; daar is net mense wat kies watter prys om te betaal. Met die jare het ek begin om diegene wat oor hul opofferings gepraat het, minder te respekteer, en diegene wat dit in stilte geleef het, baie meer.

Plig word nie uit gehoorsaamheid gebore nie. Dit word uit liefde gebore. Wanneer jy iets liefhet, sorg jy daarvoor; wanneer jy daarvoor sorg, word jy verantwoordelik; en daardie gewig word stadig deel van jou. Geen wet kan jou dwing om teenwoordig te wees wanneer dit makliker sou wees om te vertrek nie — dit is innerlike besluite, en hulle is meer werd as enige eksterne oplegging.

Wat kos plig? Baie. Maar dit kos oneindig minder as verlating. Wanneer tyd verbygaan, onthou ons nie die gemakke wat ons verdedig het nie. Ons onthou die mense wat ons beskerm het, die beloftes wat ons gehou het, die gewigte wat ons gekies het om te dra.