Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΡΤΑ

Για πολλά χρόνια πίστευα πως η δύναμη συνίσταται στον έλεγχο. Έμαθα νωρίς έναν απλό κανόνα: ν’ αντιστέκομαι, πάντα. Ό,τι συγκρατείται πολύ καιρό ψάχνει διέξοδο.

Ήρθε μια στιγμή που το σώμα άρχισε να λέει αυτό που η φωνή αρνιόταν να πει. Για πρώτη φορά ήμουν μόνο άνθρωπος. Κι’ έκλαψα.

Είχα μια απροσδόκητη αίσθηση: όχι αδυναμίας, αλλά απελευθέρωσης. Τα συναισθήματα δεν είναι εχθροί. Είναι αγγελιοφόροι.

Από εκείνη τη μέρα έγινα πιο αυθεντικός. Έμαθα πως η ευαλωτότητα δεν καταστρέφει την αξιοπρέπεια. Την ολοκληρώνει. Έμαθα να κλαίω.