Te Veel Werklikheid Gelyktydig

TE VEEL WERKLIKHEID OP EEN SLAG Waansin as Oormaat, Waansin as Visie

Hulle het my mal genoem. Meer as een keer. Soms omdat ek te veel gedink het. Soms omdat ek te veel gevoel het. En soms bloot omdat ek dinge uit 'n ander hoek gesien het. Mettertyd het ek besef dat waansin dikwels die etiket is wat ons gee aan wat ons nie kan klassifiseer nie. Dit is dieselfde instrument wat die tempel gebruik het. Ken 'n kategorie toe. Vind 'n etiket. Verander 'n man in 'n mindere weergawe van wat jy reeds geken het. Die woord verander met die eeu. Die funksie nie. Tog is daar 'n soort waansin wat uit oormatige sensitiwiteit gebore word. Uit oormatige bevraagtekening. Uit 'n onvermoë om oppervlaktes sonder diepte te aanvaar. Waansin is 'n vertrek waar die denke vinniger hardloop as die taal. Waar emosies almal tegelyk aankom. Waar die hart nie sy deure kan sluit nie. Enigeen wat daardeur gaan, kom nooit onveranderd daaruit nie. Want hulle het iets gesien. En wat gesien is, kan nie ongesien word nie. Baie glo waansin is die teenoorgestelde van intelligensie. Ek is nie oortuig nie. Soms is hulle na familie. Soms is waansin intelligensie wat sy uiterste grens bereik. Die punt waar dit nie meer bedwing kan word nie. Waar dit te veel verbande sien. Te veel betekenisse. Te veel werklikheid op dieselfde tyd.

En wanneer dit gebeur, is taal nie meer genoeg nie. Net die gebaar — of die stilte — bly oor as 'n onvolmaakte vertaler. Dit is die een helfte van die vertrek. Van buite af gesien is dit oormaat. Van binne af gesien is dit iets heeltemal anders. Daar is 'n gebied wat min mense herken. Dit lê tussen chaos en helderheid. Tussen die wond en die begrip. Tussen ineenstorting en wedergeboorte. Ek noem dit helder waansin. Daar word verbande sigbaar. Maskers val. Besonderhede begin praat. Dit is moeilik om te verduidelik. Dié wat dit nooit ervaar het nie, verwar dit met verwarring. In werklikheid is dit die teenoorgestelde. Dit is oormatige helderheid. Te veel werklikheid wat op een slag waargeneem word. Dié wat in helder waansin leef, is nie verlore nie. Hulle reis bloot deur plekke waar ander nog nie gekom het nie. Eens het ons 'n kliënt besoek wat nooit betyds betaal het nie. Sy vertragings het hom voortdurend teruggebring na die lys van agterstallige rekeninge. Selfs die kredietbestuurder het betrokke geraak. Hy het van Milaan gekom. Meer analities. Meer rasioneel. Minder emosioneel. Tog wou die kliënt nie luister nie. Die tyd het verbygegaan. Eendag het ek hom weer ontmoet. Ek het gesê: "Geluk. Jou naam is nie meer op die agterstallige lys nie. Jy het uiteindelik soos almal anders geword." Hy het na my gekyk. Geglimlag. En geantwoord: "My liewe vriend, kyk weer. As jy my nie gesien het nie, beteken dit nie ek is nie daar nie." Op daardie oomblik het ek iets verstaan. Helder waansin is nie om te sien wat nie bestaan nie. Dit is om te sien wat wél bestaan terwyl almal anders elders kyk. Oormaat en visie is nie twee vertrekke nie. Hulle is dieselfde vertrek, en die deur wat jy gebruik, besluit watter naam jy daaraan gee. Dié wat dit waansin noem, staan buite. Hulle beskryf nie die vertrek nie. Hulle verdedig die formaat. En die formaat het nog nooit iemand vergewe omdat hy buite dit geleef het nie. Ferdinando © Ferdinando Frega. Alle regte voorbehou. Amptelik geregistreer en beskerm kragtens die kopieregwet van die Verenigde State.