Gillette-fólkið

Ekki af því sem þau bera

Hefurðu einhvern tíma heyrt um guð? Hann er eins og einn slíkur, nema hann selur rakvélarblöð. Þetta er auðvitað grín. Gillette-maðurinn fæðist ekki dýrlingur. Hann fæðist inni í stórri skipulagsheild. Af henni lærir hann aga, aðferð, virðingu fyrir neytandanum, athygli á smáatriðum, og hæfnina til að fylgjast með heiminum og skilja breytingar hans. Hann drekkur í sig þessar lexíur frá „móður Gillette“ og umbreytir þeim í eitthvað persónulegt, frjálst og djúpt mannlegt. Hann segir sögur án þess að stæra sig. Hann hlustar án þess að grípa fram í. Hann byggir án þess að drottna. Hann tengir saman það sem aðrir sjá sem aðskilið. Hann býður kort, ekki áfangastaði. Þess vegna þekkirðu hann ekki af merkinu sem hann ber. Þú þekkir hann af því hvernig hann sér heiminn. Og þegar þú hittir hann, gleymirðu honum sjaldan. Eins og ilmur sem þú berð á þig á hverjum degi. Eins og blað sem þú þekkir frá allra fyrsta strokinu. Eins og saga sem heldur áfram að lifa innra með þér. Gillette-konan kom ekki úr sama skóla. Hún deilir ekki sömu eiginleikum og karlmaður. Hún er hæfari. Því hún lifir í gegnum þrjár greindir, ekki bara eina. Hina rökrænu og skynsamlegu. Hina tilfinningalegu og ástúðlegu. Hina innsæju. Þrjár. Fullkomin tala. Og að hugsa sér að þegar hún færir okkur í heiminn, þá gefur hún áfram hluta af þessum X-þætti sem gerir okkur kleift að líkjast henni örlítið meira. En oft nær Y-þátturinn ekki réttri samhljóman við hina þættina. Og það sem fæðist hreint missir styrk. Gillette-konan þekkir styrk án þess að þurfa að sýna hann. Hún þekkir brothættni án þess að skammast sín fyrir hana. Hún kann að lesa það sem er sagt. Og það sem er látið ósagt. Hún tekur eftir smáatriðum sem sleppa frá öðrum. Hún tengir fólk áður en hún tengir hugmyndir. Hún byggir brýr á meðan aðrir rífast um hvar eigi að setja landamærin. Þess vegna þekkirðu hana ekki af stöðunni sem hún gegnir. Þú þekkir hana af sporinu sem hún skilur eftir sig. Hljóðlátu. Djúpu. Varanlegu. Eins og bestu sögurnar. Og kannski vegna þess að hver spegill endurvarpar föðurnum innra með hverri konu. Hann býður kort. Hún skilur eftir spor. Hvorugt þeirra þekkist af því sem það ber. Bæði þekkjast af því sem verður eftir í herberginu þegar þau eru farin út úr því. Í einu orði: GILLETTENARRATIVE

Ferdinando © Ferdinando Frega. Allur réttur áskilinn. Formlega skráð og verndað samkvæmt höfundarréttarlögum Bandaríkjanna.