GILLETTEINTERNATIONAL

Ad finem horum liminum eodem modo perveni quo ad multa loca vitae meae perveni. Non tabulam perfectam sequens. Filum sequens. Interdum visibile. Interdum invisibile. Interdum satis validum ut me duceret. Interdum subtile ut recordatio. Cum hoc iter incepi, non fabularum seriem aedificabam. Non structuram designabam. Non vestigium relinquere conabar. Simpliciter intellegere conabar. Intellegere cur quidam homines intra nos vivere pergant. Intellegere cur quaedam experientiae nos non relinquant. Intellegere cur quaedam vulnera documenta fiant. Intellegere cur tempus multa auferat sed non omnia. Omne limen quod transisti partem huius inquisitionis narrat. Non theoriam. Non philosophiam. Inquisitionem. Nam vita mihi numquam veritates ultimas tradidit. Mihi congressus tradidit. Homines. Onera. Iacturas. Itinera. Morbos. Renovationes. Et ex singulis significationem extrahere conatus sum. Non semper mihi contigit. Sed conari perrexi.

Annis procedentibus intellexi GILLETTEINTERNATIONAL non ex nota mercatoria nasci. Non ex societate nascitur. Ne ex familia quidem nascitur. Ex quaestione nascitur. Quomodo potest vita aetates, terras, culturas et homines transire nec identitatem suam amittere? Responsum non in effectibus inveni. In necessitudinibus inveni. Nam omnis homo opus colloquii est. Nemo se solus aedificat. Nemo solus crescit. Nemo se solus servat. Post omne iter multitudo invisibilis exsistit. Et huc adveniens eam tandem agnoscere volo. Gratias agere volo omnibus hominibus qui vestigium in via mea reliquerunt. Eis qui manserunt. Et eis qui solum per partem viae transierunt. Eis qui me docuerunt. Et eis qui me probaverunt. Eis qui me amaverunt. Et eis qui mihi contradixerunt. Eis qui mihi occasiones dederunt. Et eis qui me docuerunt eas mihi ipsi aedificare. Gratias ago avo meo. Patri meo. Matri meae. Pro eo quod tradiderunt sine necessitate explicandi. Gratias ago familiae meae. Quod mecum communicavit non solum dies faciles sed ante omnia difficiles. Gratias ago feminis quae vitam meam transierunt. Saepe ante me viderunt quid accideret.

Saepe mihi veritatem reddiderunt quam solus videre non potuissem. Gratias ago collegis in itinere conventis. Rectoribus. Ministris. Operariis. Adiutoribus. Clientibus. Amicis. Ignotis. Nam omnes, modis diversis, me aliquid docuerunt. Gratias ago terris quae me receperunt. Urbibus quae me hospitio acceperunt. Culturis quae mihi prospectus diversos monstraverunt. Mihi in memoriam revocaverunt mundum multo vastiorem esse quam opiniones nostras. Gratias ago hominibus qui iuxta me doluerunt. Nam dolor communicatus documenta docet quae successus non novit. Gratias ago etiam eis qui discesserunt. Absentiae eorum virum quem factus sum formare adiuverunt quantum praesentiae. Gratias ago probationibus. Lapsibus. Morbis. Naufragiis. Timoribus. Noctibus difficilibus. Quaestionibus sine responso. Nam quotiens aliquid frangebatur, aliquid verius emergebat. Hodie non iam credo vitam ex eo metiri quod adipiscitur. Credo eam ex eo metiri quod tradit. Ex eo quod in aliis relinquit.

Ex eo quod possibile reddit. Ex eo quod vivere pergit cum auctor eius non iam in media scaena est. Si factus sum quod sum, non unius consilii meritum est. Non unius virtutis meritum est. Non unius hominis meritum est. Effectus est milium collationum. Congressuum. Gestuum. Verborum. Exemplorum. Praesentiarum. Hoc opus nomen meum fert. Sed non solum meum est. Est etiam omnium eorum qui, scientes aut nescientes, vestigium in via reliquerunt. Fortasse haec ipsa est significatio ultima GILLETTEINTERNATIONAL. Non narratio propria. Non celebratio. Non conclusio. Sed agnitio. Agnitio omnem hominem esse aedificium commune. Summam necessitudinum. Geographiam influxuum. Memoriam se moventem. Et si in his paginis aliquid tuum invenisti, haec historia non iam solum mea est. Facta est etiam paulum tua. Ideo non cum vale claudo. Cum gratia claudo. Pro omnibus qui me adiuverunt ut fierem quod sum. Pro omnibus qui iuxta me ambulaverunt. Et pro omnibus qui iter pergent.