VALE, MATER GILLETTE

Emptio Duracell a Gillette facta

Duces Gillette tempore pactionis

Alfred M. Zeien — praeses consilii et moderator summus — vir erat qui plenam fiduciam Warren Buffett adeptus est, maximi actionarii Berkshire Hathaway, societatis pecuniae collocandae ex Nebraska.

Per multos annos Zeien floruit. Reditus creverunt. Lucra creverunt. Actionarii praemia acceperunt.

Modus eius Viri Gillette omne conclave, omne officium, omne vitae nostrae in opere actae momentum implebat. Eo tempore fere 25.000 operarii eramus, directi et indirecti.

Bona, familia, missio, ducendi ratio, educatio et persuasio hominem lucro anteponendum esse non erant mera verba in pariete. Pars erant culturae societatis.

Praemium conspicuum erat.

Actiones Gillette saepe annum incipiebant inter viginti et viginti quinque dollaria et saepe duodecim mensibus post inter quinquaginta quinque et sexaginta finiebant.

Illi erant anni gloriae.

Societas lucrosa erat, et a custode horrei usque ad praesidem homines superbi erant quod ad eam pertinebant.

Deinde venit successio.

Michael C. Hawley, Numerus Secundus Zeien, tandem moderator summus factus est postquam Zeien munus suum explevit.

Hawley erat qui emptionem Duracell moderatus est, die 12 Septembris 1996 nuntiatam et die 30 Decembris eiusdem anni perfectam.

Hawley credebat pilas electricas negotium esse magni valoris additi.

Producta videbat quorum sumptus distributionis parvam tantum partem pretii venditionis ultimi efficiebant.

Credebat negotium pilarum electricarum lucra laminis novacularum similia parere posse.

Quod numquam plane intellexit, mea quidem sententia, erat pilas electricas denique negotium fabricationis esse. Nihil amplius.

Tempore pactionis Gillette circa 8,8 miliarda dollariorum valebat, Duracell autem circa 2,1 miliarda aestimabatur.

Nemo tamen mercatum perscrutari velle videbatur qui difficultates postea secutas tandem pariturus erat.

Post coniunctionem societas coniuncta circa 10,9 miliarda dollariorum reditus annui faciebat.

Ex parte Duracell praeses et moderator summus erat Charles R. Perrin.

Paulo postquam emptio perfecta est, Perrin societatem reliquit antequam ultima moderationis structura plane definiretur.

Una ex illis pactionibus non scriptis quae in magnis societatum negotiis semper exstare videntur iam agebatur.

Omnes locum invenire debebant.

Nemo nimis cito removeri poterat.

Omnibus sella opus erat.

Hawley hanc conventionem observavit.

Sed etiam decretum fecit quod, mea sententia, cardo rerum factum est.

Traditam Gillette moderationis structuram sustulit et duces ex Oral-B et Braun venientes promovit.

Machinatores advenerunt.

Et brevi apparuit quam diverse negotium spectarent.

Illud celebre dictum composuerant:

«Duracell usque ad quinquies diutius durat.»

Quod consumptores raro intellegebant erat hoc non esse veritatem absolutam per totum genus.

Nuntius circa technologias pilarum electricarum progredientes aedificatus erat.

Mercatus a solutionibus simplicibus et vilibus ad technologiam alcalinam transiit, quae ut certior et diuturnior collocabatur.

Deinde venit nota illa partitionis ratio.

Primum Plus.

Deinde Ultra.

Plures gradus.

Plures collocationes.

Plura pretia.

Hi moderatores sine fine de conspicuitate, de collocatione secundaria, de expositionibus multorum locorum loquebantur.

Simplicem lectionem didicerant:

Productum cum cyclo substitutionis cito vendi debet.

Via celerrima ad sell-out accelerandum est productum ponere quocumque consumptor caput vertit.

Expositiones in pavimento perpetuae regula factae sunt.

Propositum clarum erat:

Consumptores in notam mercatoriam impingere cogere.

Iterum atque iterum.

Et iterum.

Quod mihi oblivisci difficile manet est negotium quod partem tantum reditus Gillette faciebat tandem toti ordini dominatum esse.

Et, mea sententia, multa ex iis dissolvisse quae Gillette singularem fecerant.

Postea facilius erat intellegere cur Warren Buffett tandem venditionem Gillette societati Procter & Gamble factam acceperit.

P&G iam prioribus annis Gillette emere conata erat.

Unus ex illis conatibus aperte hostilis fuerat.

Primi accessus reiecti erant.

Ultimus successit.

Quod amissum est non erant producta.

Quod amissum est erat cultura.

Identitas.

Necessitudo inter societatem et emptores eius.

Nova systemata imposita sunt.

Instrumenta syngraphis conficiendis mutata sunt.

Programmata rei vectoriae inter se recte non communicabant.

Cura emptorum detrimentum passa est.

Fere per annum perturbatio pars vitae cotidianae facta est.

Et ibi, mihi, fabula finita est.

Producta superfuerunt.

Notae mercatoriae superfuerunt.

Sed aliud quiddam non superfuit.

Cor Gillette mutatum est.

Vale, Mater Gillette.