SEBELUM GILLETTE: MESYUARAT YANG TIDAK BERPENGHUJUNG

Mesyuarat abadi ialah sebuah institusi yang luar biasa. Ia bermula dengan satu soalan, menghasilkan satu perbendaharaan kata, dan berakhir dengan keputusan untuk menjadualkan mesyuarat yang lain. Pencapaian terbesarnya ialah menjadikan kelewatan kelihatan seperti kerjasama.

Saya pernah menghadiri sesi strategik tentang rancangan, transformasi, penciptaan semula, dan permulaan baharu yang direka oleh orang yang masih menerangkan mengapa permulaan sebelumnya gagal. Organisasi menamakannya kesinambungan. Masa menamakannya cuaca. Semuanya berubah: eksekutif, keutamaan, sistem, slogan, dan mesin kopi. Hanya minit mesyuarat yang kekal, dengan berani merekodkan apa yang tidak diputuskan oleh sesiapa. Penciptaan kurang anggun dan lebih berguna. Sehelai halaman yang ditulis hari ini mungkin tidak sempurna, tetapi ia wujud. Sehelai halaman sempurna yang dibincangkan selama sepuluh tahun kekal sebagai khabar angin. Keabadian bukan panjangnya perbualan. Ia ialah hayat akibatnya selepas perbualan itu tamat.

Keabadian tidak bermula apabila masa menjadi tanpa penghujung. Ia bermula apabila sebuah keputusan, sehelai halaman, atau sebuah karya enggan luput.