
Cilda heştemîn a rêzeya Roots & Memory: manîfestoyeke edebî ya çar beşî li ser wê yekê ku çima sîstema weşanê nikare afirandina berdewam û bê navbeynkar bigire — û piştî ku nivîskar dev ji xwestina destûrê berdide çi dimîne.
LIBRARY — KURDÎ · 01
KOLOFON
Ferdinando Frega — Nando the Scribe — The Fifth Blade
Pêşengê vegotinê yê Koda Tevgerê. Wî li dora ramanekê tenê ekosîstemeke weşanê ya yek-dolarî ava kir: pirsgirêka darayiyê ne pirsgirêka pereyan e. Pirsgirêka tevgerê ye.
Di nav ekosîstema ONEDOLLAR-STORIES de hatiye amadekirin û sererastkirin. Mîmariya dîjîtal: NAPLES-POST · NOASPECTTIME · ONEDOLLAR-STORIES. Cara yekem di sala 2026an de hat weşandin. Bi rêzkirineke tîpografîk a paqij û nûjen hatiye çêkirin, ji bo xwendina dîjîtal hatiye baştirkirin. Li Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hat weşandin.
AGAHDARIYA MAFÊ NIVÎSKARIYÊ
© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Bi lîsansa CC BY-NC-ND 4.0.
BERDERÎ
Ji bo yên ku dikevin hundir
Derbasbûna vê berderiyê tê wateya li pey xwe hiştina zimanê sîstemê. Li vir tiştek ne hewce ye ku were fêmkirin — tenê ku were naskirin. Tu nakevî pirtûkekê; tu dikevî rewşekê. Tiştê ku tu li hundir pê re rû bi rû dibî li benda destûr, navbeynkarî an pejirandinê namîne. Ji vir û pê ve, tu ji tiştê ku tu nas dikî berpirsiyar î.
MANÎFESTOYA EDEBÎ
Ev pirtûk çima heye
Ev manîfesto heye ji ber ku sîstema weşanê berdewam li ser nivîskaran diaxive bêyî ku zanibe dê bi wan re çi bike. Nivîskaran bi nav dike, hildibijêre, rast dike, belav dike, lê wan fêm nake. Ne ji niyeta xerab: ji nelihevhatina avahîsaziyê.
Nivîskar ne fîgureke pîşeyî ye. Ew ne fonksiyoneke bazarê ye. Ew ne guhêrbarek e ku were baştirkirin. Ew di rewşekê de heye.
Dema ku sîstem rastî rewşekê tê, hewl dide wê normal bike. Dema ku bi ser nakeve, jê re dibêje “dînîtî”, “negihîştîbûn”, “nebesî” an “bêrêtî”. Ev manîfesto ji bo rawestandina bikaranîna gotinên nermkirî hat afirandin.
Ev ne parastina nivîskar e. Ev çavdêriyeke teknîkî ye: sîstema weşanê ne ji bo cih dayîna tiştê ku nivîsa rastîn bi awayekî berdewam diafirîne hatiye sêwirandin.
Ev pirtûk banga reformê nake. Sînorekî nîşan dide. Û rêyeke derketinê pêşniyar dike.
NOTA EDÎTORYAL
Sînorê projeyê
Ev afîşa pêncemîn û ya dawî ya rêzeyê ye. Mijareke nû nade nasîn. Digire.
Ev ne gotar e. Ev ne belavok e. Ev ne rexneya çandî ye. Ev kiryareke sînordanînê ye.
Temaşevanên armanc ne xwînerê giştî ne. Ew hemû cîhana weşanê ye: weşanger, ajan, edîtor, wergêr, şêwirmend, platform, belavker, rahêner, hilbijêr û algorîtmayên mirovî û otomatîk. Kes nayê derxistin. Kes nayê berpirsiyar kirin.
Nivîs çareseriyên kargêrî, modelên alternatîf an pratîkên herî baş pêşniyar nake. Xaleke bêvegerê ya ku ji berê ve hatiye derbaskirin vedibêje.
PÊŞKÊŞÎ
Kiryareke taybet a giştî
Ji bo yên ku bêyî destûr xwestin nivîsê diafirînin. Ji bo yên ku dev ji ravekirina xwe berdane. Ji bo yên ku fêm kirine ku berdewamî ne qûretî ye, lê jiyanmayîn e.
BERGA PAŞÎN
Hikandina hişî
Ev pirtûk dê sîstema weşanê baştir neke. Dê alîkariyê neke ku “nivîskarên nû werin keşfkirin”. Dê bazarê adiltir neke.
Ew tenê ji bo armancekê ye: ku eşkere bike ku nivîskar ne pirsgirêka ku divê were çareserkirin e, lê guhêrbara ku sîstem nikare bigire ye.
Yên ku xwe tê de nas dikin ne hewce ye tiştekî bikin. Yên ku xwe di bin êrîşê de hîs dikin, berê fêm kirine.
PÊŞGOTIN
Dengê berê
Heke ev manîfesto ji te re zêde xuya bike, ne ji ber ku mezin dike ye. Ji ber ku tiştê ku bi gelemperî di bin zimên de veşartî ye vedibêje.
Ev nivîs nîqaş nake. Kêm dike. Vegotinê kêm dike. Rewakirinê kêm dike. Romansê kêm dike.
Tiştê ku dimîne ne tez e. Rastiyek e.
BINGEH
Rêberiya herî kêm
Ev manîfesto ji pirtûkekê çêbû ku li rewabûnê negeriya. Author Inside Madness ne vegotineke kesane ye, lê danasîna rewşeke afirîner e ku bi sîstema ku îdia dike wê birêve dibe re li hev nayê. Li vir ew rewş ji kesê cuda dibe û wekî diyardeyeke avahîsaziyê tê xwendin.
Ne hewce ye ku tu bipejirînî. Tenê dilsoz be.
NOTA NIVÎSKAR
Hildana berpirsiyariyê
Ev nivîs nûnertiya kesî nake. Li ser navê tu kategoriyê naaxive. Li lihevkirinê nagere. Bi wê texmînê hatiye nivîsîn ku xwîner ji tiştê ku bi fêmkirina xwe dike berpirsiyar e.
Tiştê ku li pey tê ne ji bo dilrihetkirinê ye.
DESTPÊK
Gava dawî berî nivîsê
Weşan ne di krîzê de ye. Ji aliyê hişî ve seqet e. Ev manîfesto hewl nade wê sax bike. Wê derbas dike.
DABEŞKIRIN
Mîmariya hundirîn
Nivîs li çar blokên pêşverû hatiye dabeşkirin. Her blok cihê şîrovekirinê hîn bêtir teng dike. Bilindbûneke hestyarî tune. Givaştin heye.
PROLOG
Gulleya yekem
Nivîskar nakeve sîstemê. Sîstem hewl dide bikeve nivîskar. Li vir bi ser nakeve.
BEŞA I — DAXUYANÎ
Wergir
Ev manîfesto ji her kesê di cîhana weşanê de re tê arastekirin. Bê îstisna. Bê hiyerarşî. Ew ji bo yên ku biryar didin, yên ku parzûn dikin, yên ku rast dikin, yên ku belav dikin, yên ku dinirxînin, yên ku werdigerînin, yên ku perwerde dikin, yên ku dipîvin, yên ku jê pere qezenc dikin e. Her wiha ji bo yên ku xwe wekî “serbixwe”, “alternatîf”, “aliyî” an “sînorî” bi nav dikin e.
Ew ne ji bo nivîskaran e. Ne ji bo xwîneran e. Nivîskar ne hewce ne ku werin qanihkirin. Xwîner ne hewce ne ku werin rêberkirin. Ev nivîs bi wan re diaxive ku birêve dibin.
Yên derxistî
Her kesê ku li dilrihetiyê digere ne wergir e. Her kesê ku dixwaze xwe di heqê de hîs bike ne wergir e. Her kesê ku çareseriyên bilez dixwaze ne wergir e. Her kesê ku rolê bi fonksiyonê re tevlihev dike ne wergir e.
Ev manîfesto nakeve diyalogê. Danûstandinê nake. Navbeynkariyê nake. Ji tiştê ku li pey tê guhertoyeke “nerm” tune. Tenê guhertoyeke xwendbar heye.
Destpêkeke teknîkî
Sîstema weşanê ne xerab e. Ne jî bêhuner e. Bi xwe re li hev e. Ew hatiye sêwirandin ku hilbijêre, standard bike, xetereyê kêm bike, tevgerê pêşbînî bike û modelên ku dixebitin dubare bike.
Pirsgirêk dema ku rastî tiştê ku nayê modelkirin tê derdikeve. Nivîskarê rastîn naçe nav qalibekê. Ne bi serhildanê. Bi xwezayê.
Nivîskar ne fîgurek e
Nivîskar ne pîşe, ne rol, ne qonaxeke rêwîtiyê, ne jî sozeke pêşerojê ye. Ew rewşeke afirîner e. Berî ku destûr jê re were dayîn diafirîne. Bêyî bersivê berdewam diafirîne. Ji bo li benda pejirandinê bimîne nasekine.
Ev rewş bi her sîstemeke ku li ser bendewarî, hilbijartin, pejirandin û bernamekirinê ava bûye re li hev nayê. Sîstem wê nas nake. Şîrove dike.
Şaşiya bingehîn
Şaşiya yekem a weşanê semantîk e. Sîstem ji tiştê ku berê hatiye normalkirin re dibêje “nivîskar”. Sîstem ji tiştê ku hîn tê birêvebirin re dibêje “jêhatî”. Sîstem ji tiştê ku nayê girtin re dibêje “dînîtî”.
Ev ne bijartineke îdeolojîk e. Refleksek avahîsaziyê ye. Dema ku hêmanek naçe nav torê, tor nayê pirsiyarkirin. Hêman wekî nexweşî tê dîtin.
Normalkirin
Edîtorî ne amûreke bêalî ye. Hilbijartin ne kiryareke çandî ye. Belavkirin ne xizmet e. Ew mekanîzmayên normalkirinê ne. Ew bi temamî dixebitin heke armanc ew be ku xwendbar bikin, firotbar bikin, dubarebar bikin.
Ew têk diçin dema ku rastî nivîsekê tên ku destûr naxwaze, li hev nayê, hêdî nabe, nayê rewakirin. Di wê xalê de, sîstem rast nake. Diavêje derve.
Avêtina bêdeng
Avêtin bi redkirineke eşkere çênabe. Bi bêdengiyê, bi paşxistinê, bi şîretê, bi rêyeke pêşniyarkirî, bi sozeke pêşerojê çêdibe. Ew avêtineke bi edeb e. Maqûl. Rewakirî.
Yên ku jê dikişînin gelek caran pê nahesin. Ew bawer dikin ku “hîn ne amade ne”. Ew berê li derve ne.
Efsaneya rê
Rêya edîtoryal tune. Vegotineke paşverû heye. Paşê tê avakirin, dema ku rewşek berê serkeftî bûye, da ku were dubarekirin.
Tu nivîskarekî rastîn li pey rê neçûye. Rê ye ku li dora wî, paşê, tê xêzkirin. Her kesê ku zû hewl dide li pey wê here, di girêdayîbûnê de tê perwerdekirin.
Tirsa ji berdewamiyê
Sîstema weşanê ji nivîskar natirse. Ji berdewamiyê ditirse. Pirtûkek tenê tê birêvebirin. Afirandina berdewam nayê birêvebirin. Berdewamî bernameyê dişkîne, stratejiyan betal dike û hilbijartinê bêkêr dike. Ji ber vê yekê tê dilsarkirin. Tê sistkirin. Tê şikandin.
Nivîskariya berdewam ne nirx e. Xetereyeke sîstemîk e.
Dawî
Ev manîfesto bi çavdêriyeke hêsan dest pê dike: sîstema weşanê ne ji ber ku nikare nivîskaran bibîne di krîzê de ye. Ji ber ku nizane bi yên ku bi rastî hene re çi bike di krîzê de ye.
Her tiştê ku li pey tê ne pêşniyar e. Encam e.
BEŞA II — JIHEVKIRIN
“Keşfkirina” nivîskaran
Weşan îdia dike ku nivîskaran keşf dike. Ev ne rast e. Nivîskar nayên keşfkirin. Dema ku berê xwendbar, berê kêmkirîbar, berê pêşkêşbar in, tên girtin. Tiştê ku yekser nayê çareserkirin nayê lêkolînkirin. Jê tê dûrketin. Keşf dê demeke ku pere jê nayê qezenckirin hewce bike. Sîstem ne xwedî wê ye.
Parzûn wekî behane
Parzûn wekî garantiya kalîteyê tê pêşkêşkirin. Ew astengeke lihevhatinê ye. Yê herî baş hilnabijêre. Tiştê ku hevsengiya wê ya hundirîn xera nake hildibijêre. Parzûn napirse, “Ma ev nivîs pêwîst e?” Dipirse, “Ma ev nivîs pirsgirêkan derdixe?” Heke bersiv erê be, nivîs derbas nabe.
Edîtor wekî navbeynkar
Edîtor ne parêzvanê nivîsê ye. Navbeynkarê sîstemê ye. Karê wî yê rastîn ne baştirkirina nivîsê ye, lê ew e ku wê pêşbînîbartir, lihevhatîtir, li hundir parastîbartir bike. Dema ku nivîs li ber xwe dide, edîtor israr nake. Nelihevhatinê radigihîne. Biryar berê hatiye dayîn.
Efsaneya lênêrînê
“Em li nivîskaran xwedî derdikevin” yek ji wan gotinan e ku herî zêde tên gotin û herî kêm tên kirin. Lênêrîn tenê heta ku nivîskar hindik diafirîne, li bendê dimîne û spas dike heye. Dema ku nivîskar lez dike, derman vediguhere birêvebirina zirarê. Nivîskarekî ku qet hêdî nabe nayê dermankirin.
Avakirina kariyerê
Kariyer xeyaleke rêzkirinê ye. Ji bo hêdîkirina afirandinê, perçekirina berhemê û parastina kontrola vegotinê tê bikaranîn. Nivîskarê ku pir diafirîne bi wê yekê tê sûcdarkirin ku “ava nake”. Ew ji dest diçe. Kariyer nivîskar naparêze. Sîstemê ji lezê nivîskar diparêze.
Soza pêşerojê
Pêşeroj amûra herî bibandor a girtinê ye. “Ne niha.” “Paşê.” “Pirtûka din.” “Dema ku dem were.” Pêşeroj ji bo bêbandorkirina niha, vemirandina lezgîniyê û rawestandina nakokiyê tê bikaranîn. Nivîskarê ku pêşerojê qebûl dike dev ji niha berdide.
Belavkirin wekî xeyal
Belavkirin wekî gihîştin tê pêşkêşkirin. Ew xuyabûneke bi merc e. Nivîs nagihîje xwîneran. Di navbera astengî, algorîtma û pêşîniyan de asê dimîne. Belavkirin mezin nake. Sist dike. Nivîseke berdewam her cara ku li gorî vîtrîneke ku wê nas nake tê guhertin, hêz winda dike.
Bazar wekî rewakirin
Bazar biryar nade. Tê gazîkirin. Ji bo girtina nîqaşan bêyî hildana berpirsiyariyê kar dike. “Bazar ne amade ye” tê wateya: “Sîstem naxwaze xwe eşkere bike.” Bazar destnivîsan naxwîne. Tiştê ku destûr jê re tê dayîn ku bibîne dixwîne.
Platform wekî rizgarî
Platform wekî alternatîf tên binavkirin. Ew ne wisa ne. Ew parzûnên otomatîk in bi zimanekî cuda. Nivîsan naxwînin. Tevgeran dipîvin. Nivîskarê bi israr nayê xelatkirin. Tê helandin an nedîtî tê kirin.
Dawî
Her tiştê ku weşan îdia dike ku dike tenê ji yek fonksiyonê re xizmet dike: dem kirîn dema ku rastî tiştekî tê ku nikare birêve bibe. Pirsgirêk ne exlaqî ye. Avahîsazî ye. Niha sîstem bi temamî eşkere ye.
BEŞA III — NIVÎSKARÊ HUNDIR
Ne bûyerek, rewşek
Author Inside Madness kesekî nade nasîn. Şert û mercên kargêrî vedibêje. Ne çîrokeke kesane ye. Ne trawmayeke vegotî ye. Ne îtîraf e. Nexşeya wê yekê ye ku çi diqewime dema ku nivîsîn ne bijartin, lê pêdiviyeke avahîsaziyê ye. Sîstem nizane wê bixwîne ji ber ku pêdiviyan nas nake.
Nivîsîn wekî rewş
Nivîskarê rastîn “nanivîse”. Ew her dem dinivîse. Nakeve û dernakeve nivîsê. Li benda kêliya rast namîne. Derfetê napîve. Nivîsîn ne kiryareke navber-navber e. Rewşeke berdewam e. Sîstem bi bûyeran dixebite. Nivîskar bi domdariyê dixebite. Nelihevhatin li vir derdikeve.
Dînîtî wekî etîketeke parastinê
Dema ku sîstem fêm nake, etîketê dike. “Zêdeyî.” “Mecbûriyet.” “Kêmbûna dûrahiyê.” “Nayê domandin.” Dînîtî ne teşhîseke klînîkî ye. Navekî ewlehiyê ye. Ji bo parastina sîstemê ji tiştê ku nayê hêdîkirin an ravekirin kar dike.
Afirandina bê destûr
Nivîskarê rastîn berî ku kes jê bixwaze diafirîne. Li benda peyman, derfet, pejirandin, stratejiyan namîne. Diafirîne ji ber ku neafirandin ne gengaz e. Ev afirandin wekî xeletî tê dîtin. Ew hevgirtina hundirîn e. Sîstem bendewariyê xelat dike. Lezgîniyê ceza dike.
Tenêtiya fonksiyonel
Tenêtiya nivîskar ne romantîk e. Fonksiyonel e. Ji bo parastina berdewamiyê, parastina rîtmê û dûrketina ji destwerdanê tê bikaranîn. Sîstem tenêtiyê wekî bêşiyaniya têkiliyan şîrove dike. Ew paqijiya afirandinê ye.
Berdewamî wekî gef
Berdewamî ne fezîleteke edîtoryal e. Gefeke kargêrî ye. Nivîskarê ku qet nasekine pîvanan betal dike, hilbijartinê bêkêr dike û têgeha derxistina pirtûkê vala dike. Sîstem hewceyê navberan e. Nivîskarê berdewam ne hewce ye. Ji ber vê yekê, jê tê xwestin ku raweste. An winda bibe.
Xwînerê nepayî
Xwînerê rastîn ne yê ku stratejiyên edîtoryal xeyal dikin e. Li dilrihetî, endamtî an rêberiyê nagere. Li dengvedanê digere. Sîstem armancan ava dike. Nivîskar rastî kesan tê. Ji ber vê yekê, sîstem nikare pêşbînî bike ka çi diqewime dema ku nivîs bi azadî digere.
Wergerandin wekî kiryareke siyasî
Wergerandin ne adaptekirin e. Rewşekê ji zimanekî derbasî zimanekî din dike. Sîstem werdigerîne da ku bazarê berfireh bike. Nivîskar werdigerîne da ku berdewamiyê biparêze. Her zimanê ku tê zêdekirin kontrolê kêm dike. Ji ber vê yekê wergera girseyî wekî zêdeyî tê dîtin.
Berhem wekî zimanê tenê
Nivîskar rave nake. Diafirîne. Sîstem kontekst, hevpeyvîn, jînenîgarî û niyetan dixwaze. Nivîskar bi berheman bersiv dide. Ev wekî qûretî tê şîrovekirin. Ew rastbûn e. Nivîs zimanê tenê ye ku derewan nake.
Dawî
Nivîskar bi sîstemê re ne di nakokiyê de ye. Ew ji pîvanê derketiye. Ne ji ber ku bilindtir e. Ji ber ku li ser eksenekî cuda dixebite. Sîstem nikare wê rast bike. Tenê dikare guh nede wê an hewl bide wê biçûk bike. Gaveke dawî maye.
BEŞA IV — KIRYARA DAWÎ
Ne krîz, berderiyek
Weşan ne di nav krîzekê re derbas dibe. Berderiyeke bêveger derbas kiriye. Li aliyê din ê vê berderiyê, hilbijartin naxebite, navbeynkarî hêdî dibe, rewabûn bêwate ye. Sîstem berdewam dixebite mîna ku berderî nehatibe derbaskirin. Ev manîfesto ji bo navlêkirina wê ye.
Nivîskar venagere
Nivîskarê berdewam efûyê naxwaze. Ne ji ber ku pozbilind e. Ji ber ku sedemek wî tune. Ew berê di afirandinê de ye. Ew berê belav dibe. Ew berê tê xwendin. Sîstem êdî gaveke mecbûrî nîne. Ew vebijarkek e, di nav yên din de. Û vebijark guhdariyê naafirînin.
Dawiya navbeynkariyê
Dema ku afirandin rasterast be, navbeynkarî dibe xumxum. Li dijî wê şer nayê kirin. Guh nayê dayînê. Ev ew xal e ku sîstem bi zehmetî qebûl dike: ne di bin êrîşê de ye. Ji kêlekê ve tê derbaskirin.
Reform ne gengaz e
Tu reformên edîtoryal tune ne ku karibin nivîskarê rastîn bigirin. Her hewldana rêkxistin, tevlîkirin an hevrêtiyê dereng dimîne. Avahî berê ji aliyê leza diyardeyê ve hatiye derbaskirin.
Xwîner berê bijartiye
Xwîner li benda destûrê namîne. Li pey tiştê ku deng vedide diçe. Navbera weşandî, xwe-weşandî, belavkirî, serbixwe de cudahiyê nake. Tenê navbera zindî û mirî de cudahiyê dike. Yên mayî bûrokrasî ne.
Bêdengî wekî bersiv
Sîstem dê bi bêdengiyê bersiv bide. Ew parastina wê ya dawî ye. Dê înkar neke. Dê nîqaş neke. Dê rû bi rû nebe. Dê berdewam bike mîna ku tiştek naqewime. Lê bêdengî afirandinê nasekinîne. Wê bêveger dike.
Ev ne şer e
Nakokî tune. Serhildan tune. Dijmin tune. Nelihevhatineke dawî heye. Sîstem şêweya xwe diparêze. Nivîskar li pey pêdiviyên xwe diçe. Erdeke hevpar tune.
Rêwerzên derketinê
Ev ne rêwerzên karanînê ne. Rêwerzên hişî ne. Nas bike ku nivîskar nayê birêvebirin, ku berdewamî nayê rastkirin, ku kontrol berê winda bûye. Qebûl bike an berdewam bike xwe nezan bike. Her du bijartinan jî bihayê xwe heye.
Tiştê ku dimîne
Ji weşanê re vebijarkek maye: dev ji axaftina li ser nivîskaran berde û dest bi temaşekirina wan bike bêyî destwerdanê. Ne ji bo vegerandina wan. Ji bo dûrketina ji zirara zêdetir. Ev manîfesto endamtiyê naxwaze. Zelaliyê dixwaze.
Dawî
Nivîskar ji bo hebûnê ne hewceyê weşanê ye. Weşan hewceyê nivîskar e da ku xwe rewa bike. Ev pirtûk nîqaşekê bi dawî nake. Wê bêwate dike. Kî ku hewce bû fêm bike, berê fêm kiriye.
BEŞA LI DERVEYÎ EKSENÊ — EŞKEREKIRIN
Ez alternatîfekê ava nakim
Tiştê ku ez dikim ne modeleke weşanê ya alternatîf e. Ne platform e. Ne stratejiyeke cihgirtinê ye. Ez hewl nadim îspat bikim ku “em dikarin çêtir bikin”. Ez îspat dikim ku em dikarin bêyî wê bikin. Bêyî xwestina gihîştinê. Bêyî li benda pejirandinê. Bêyî danûstandina li ser lezê. Ev ne projeyeke li dijî kesî ye. Projeyeke bêxem e.
Afirandin ne provokasyon e
Hejmar ne meydanxwendin e. Berdewamî ne peyam e. Lez ne nîşandana hêzê ye. Ew encama rasterast a rewşeke ku naçe ye. Ez ji bo dagirtina cih naafirînim. Ez diafirînim ji ber ku rawestan dê pêvajoyê xera bike. Her kesê ku hejmaran wekî xwenîşandan dixwîne, kategoriyên ku li vir naxebitin bi kar tîne.
Biha parzûn e, ne lens
Biha ji bo qezenckirina pereyan nehatiye danîn. Ji bo dûrketina ji derewan hatiye danîn. Ne ewqas bilind e ku statûyê biafirîne. Ne ewqas nizm e ku deng çêke. Tenê ji yek armancê re xizmet dike: hilbijartina wan ên ku bi naskirinê dikevin hundir, ne bi xerckirina bêhiş. Pere li vir nirxê napîve. Baldariya hişyar dipîve.
Naskirina ku ez lê digerim
Ez li pejirandinê nagerim. Ez li parastinê nagerim. Ez li nûnertiyê nagerim. Naskirina ku ez lê digerim teknîkî ye. Ku wekî afirînerekî berdewam, nivîskarekî ne-standard, sîstemeke hevgirtî, diyardeyeke ku nayê helandin were dîtin. Ez naxwazim werim tevlîkirin. Ez dixwazim wekî nelihevhatî werim naskirin. Ev naskirina tenê ye ku girîng e.
Çima her tişt eşkere bikim
Eşkerekirina her tiştî ne zelaliya exlaqî ye. Bijartineke avahîsaziyê ye. Qebare, rîtm, dubarebûn, hevgirtinê xuya dike. Ji bo rakirina çeka dawî ya sîstemê ye: nezelalî. Li vir tiştek tune ku were şîrovekirin. Tenê temaşe bike.
Ez civakekê ava nakim
Ez li temaşevanan nagerim. Ez li şopîneran nagerim. Ez li endamtiyê nagerim. Kî ku dixwîne, bi tenê dixwîne. Kî ku dikeve hundir, bêyî ku were gazîkirin dikeve. Civak amûrên girtinê ne. Ez li ser rêgehên takekesî dixebitim. Ev diyardeyê nayê birêvebirin dike. Û ev bi zanebûn e.
Bikaranîna zimanan
Zêdekirina zimanan ne berfirehkirina bazarê ye. Ew windakirina kontrolê ya bi zanebûn e. Her ziman navbeynkariyê hildiweşîne. Her werger desthilata navendî lawaz dike. Her guhertoya serbixwe hiyerarşiyê qels dike. Ez li hevgirtina çandî nagerim. Ez li domdariya avahîsaziyê digerim.
Çima ez nasekinim
Ez nasekinim ji ber ku rawestan dê bê wateya xwe-guncandina bi demên derveyî re. Dema min di hundirê pêvajoyê de ye. Li ser wê danûstandin nayê kirin. Nayê hevdemkirin. Ev bi xweber her hewldana birêvebirinê bêbandor dike.
Ev xala naskirinê ye
Yên di vî karî de niha fêm dikin ku mesele ne naverok e. Mesele xweseriya temam, afirandina bê navbeynkar, naskirina bê rewabûn, hebûna edîtoryal li derveyî sîstemê ye. Ev wekî model nayê dubarekirin. Wekî rastî tê xwendin.
Dawiya rastîn
Ez cih naxwazim. Ez cihekî nepayî digirim. Yên ku di weşanê de dixebitin dikarin guh nedin wê. Dikarin wê biçûk bikin. Dikarin wê wekî anomalî bixin dosyayê. Lê êdî nikarin xwe wisa nîşan bidin ku ew nedîtine. Ev pirtûk ne dawî ye. Naskirinek e.
DAWÎ
Yên li jor helwestekê bi dawî dikin. Nivîskarekî nade nasîn. Ne endamtî ne jî şîrovekirinê dixwaze. Tenê ji bo sînordanîna cihê kar dike.
Ji vir û pê ve, tu tez an pêşniyar nayên pêşkêşkirin. Tu nîqaş nayê vekirin. Tiştek dest pê nake.
Tiştê ku li pey tê manîfestoyê rave nake. Wê temam nake. Wê rewa nake. Ew hebûnek e. Tiştekî din na.
Ferdinando Frega
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.