Tîxa yekem, Gillette ya min · Çapa Kurdî · Hej. 03
GILLETTE: NEPÊŞBÎNÎKIRÎ LÊ BAŞ
Ew du caran hate dinyayê — carekê li Calabriayê bi xeletî, carekê li Amerîkayê bi qederê — û di navbera wan de her tiştê ku ji bo hêjayî herduyan bûnê hewce bû ava kir. Paşê wî hişt ku rastî biaxivin, bi rêza ku hatin — bê şîrove, bê analîz, bê rengdêrên ku jixwe di tevgeran de nebûn.
Bavek li pêşiya wî, çil sal rê jixwe hatibû birîn. Leglegeke bêhiş. Yazdeh salî, peravek û jineke bê kincên binî. Gillette wek zanîngeh, wek malbat, wek şer. Jinek ku tenê tiştê dizane ku wî ji bo wê hilbijart ku bizane. Sê zarok — ew sêya ku her tim vedigere. Rosario ku rojekê wî tawanbar dike û ew dîsa jî xatir jê dixwaze. Heştê pirtûkên ku bêyî destûra kesî hatine nivîsandin. Bavek ku di Nîsana 2025an de dimire û qet dev ji pêldana wî bernade. Zilamekî tirk bi mirîşkeke napolîtanî û hêkên jixwe kelandî. Û di dawiyê de — ne wek paşgotin lê wek mebest — şeveke Amerîkî, rihetiya herheyî, û kesek tune ku bikaribe wî ji bîr bike.
Lê li pişt wê xêza sade, sêwiraneke mezintir heye. Ne jiyanname — nexşeyeke exlaqî. Rêgeha zilamekî ku dîsîplîn kir ziman, kar kir nasname, bîr kir mîmarî. Zilamekî ku di nav pergalan re derbas bû — Gillette, L’Oréal, Procter — bi awayê ku meriv di nav parzemînan re derbas dibe: heman tîx, heman bawerî hildigirt.
Jiyana wî ne rêzeke bûyeran e. Ew geometriyeke kesayetiyê ye: erk û azadî, bav û kur, tîx û nermî. Wî gerdûneke vegotinê ava kir ku tê de her pirtûk perçeyek DNA ye, her peyv kodek e, her tevger îmzeyek e.
Û heke yekî bipirsiya ew bi rastî kî bû, bersiv dê hêsan bûya: zilamek ku dizanibû çawa nepêşbînîkirî be, lê baş.
Wek ku bavê wî got. Tenê peyvên ku hesab dibin.
Nando
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.