GILLETTE: ANG GABI

Gillette: The Night — Past The Gillette Depression, chapter 10

Lampas sa Depresyon ng Gillette · Edisyong Tagalog ·  Blg. 10

GILLETTE: ANG GABI

Gillette 20 — Nando the Scribe


Oo, nang gabing iyon ay nag-isa rin kami. Kaming dalawa lamang. Ako at ang aking kasama sa sanlibong labanan — ang hindi kailanman bumigo sa inaasahan, ang laging nagbigay-daan sa akin na makagawa ng magandang impresyon. Isang dagdag na halaga, karapat-dapat sa walang hanggang pagkilala sa tungkuling iyon.

Ngunit mag-ingat — hindi aso ang tinutukoy ko. Kahit nagsisimula ang kanyang pangalan sa titik D. Ahahahahah.

Sino ang nakaaalam kung ilan pang pagtatagpo ang magkakaroon kami. Ilang bansa, mga lugar na siksikan at mga lugar na walang laman. Ngunit ngayon ay oras na upang ipikit ang aking mga mata. Marami ang naging damdamin ng araw. At ang pag-iyak ay naging paraan ng pagpapasalamat sa mga wala na.

Ang presensiya ng isang Asyanong tindera ng bulaklak, na nakasalubong ko nang hapon malapit sa isang sementeryo, ang nagbalik sa akin sa isang alaala mula sa dekada nobenta.

Si Tihany ay isang bata at magandang babae, sa loob ng isang bahay-aliwan sa Hanoi. Nang araw na iyon, isinama niya ako upang bisitahin ito — upang ipakita sa akin ang kanyang pinagtatrabahuhan. Para sa kanya, iyon ay gaya ng pagpapakita sa akin ng business center sa ika-54 na palapag ng One Liberty Plaza sa New York. Wala siyang nakitang pagkakaiba.

Ipinagmamalaki niya ito. Masaya siya sa lugar na iyon. Pinaghirapan niya ito at tinalo niya ang kanyang ina, ang dating pinuno ng establisimiyento. Isang huwarang estruktura ng pamilya, masasabi ng ilan — para sa mga empleyado ng ilang bahay-palimbagan.
Hinawakan niya ako sa braso, pinaupo ako, inalok ng lemon tea, at sinabi:

Nando, lagi mong tandaan — ang mga pag-atake sa loob ng isang digmaan ay hindi kailanman humihingi ng agarang tugon. Hindi mga tugong emosyonal. Hindi mga tugong padalos-dalos. Paghihintay lamang. Paghihintay na anak ng makatwiran at lohikal na pag-uugali, kung saan ang tagumpay ang tangi mong kakampi. Ang tagumpay ang nagbibigay sa iyo ng ligaya at kagalakan. At kadalasan ay walang hinihinging kapalit. Ginagawa niya ito dahil sa pag-ibig. Medyo gaya ng ginagawa namin, sa mga lalaking tulad mo.

Malalim ang pagninilay. Natagalan ako bago ko ito natunaw sa isip — lalo na’t laging nangingibabaw ang aking kamangmangan sa talino ng huling babae sa mundo.

Nagsimula akong ngumiti. Ang aking asawa, mula sa kabilang silid, ay nagtanong kung ano ang aking tinatawanan. Kung ano ang aking nakita.

Sinabi ko sa kanya na isa lamang iyong multo.

Ang multo sa loob ng isang gabi.


Nando

PDF ← Lampas sa Depresyon ng Gillette