MEMORIA GILLETTE INDELEBILIS

Nemo sciebat quid aedificare possem.

Non sum machinator. Non architectus. Non aedificator. Ad summum latomus tantum sum — tiro qui annos 61 natus discere avet.

Cum hanc fabulam legere coeperitis, medio in itinere plerique vestrum eam de Gillette esse putabitis. De cursu honorum. Fortasse etiam de vita a pristino praefecto ipso conscripta.

Errabitis.

Quisquis leget, solam superficiem videbit.

Haec fabula non est de laminis.

Non est de societatibus.

Non est de administratione.

Ne de prospero quidem successu est.

De memoria est.

Nam omnia quae videmus perire destinata sunt.

Societates mutantur.

Mercatus mutantur.

Artes technicae mutantur.

Homines senescunt.

Domus vacuae fiunt.

Imagines photographicae pallescunt.

Documenta in oblivionem cadunt.

Etiam nomina in pulverem vertuntur.

Sola memoria pugnare pergit.

Omnis liber contra oblivionem scriptus actus est resistendi.

Omnis memoria servata victoria est de tempore.

Omnis fabula narrata simplex est declaratio:

«Hoc fuit.»

Ideo THE GILLETTE COMPANY SAGA nata est.

Non ut venderet.

Non ut persuaderet.

Non ut mercatum expugnaret.

Sed ne homines, loca, necessitudines, scientia sine vestigio evanescerent.

Aliquando nemo gradus in indicibus meminerit.

Nemo algorithmos meminerit.

Nemo meminerit quot visitatores singulis mensibus venerint.

Numeri fere omnes mortui erunt.

Sed memoria vera adhuc generationes transire potest.

Fortasse nepos.

Fortasse ignotus.

Fortasse aliquis nondum natus.

Paginam aperiet.

Sententiam leget.

Et inveniet aliquem, multo ante, signum relinquere statuisse.

Non monumentum.

Non imperium.

Non statuam.

Memoriam.

Nam homines non per potentiam superstites manent.

Per fabulas manent.

Et fabulae tum demum manent, cum aliquis eas custodire statuit.

Ideo hic rex nullum solium possidet.

Nullum exercitum.

Nullum regnum.

Regio eius memoria est.

Fines eius recordationes sunt.

Urbes eius fabulae sunt.

Cives eius omnes sunt qui oblivioni dari recusant.

In fine fabulae Gillette nullus vir manet.

Nulla nota mercatoria manet.

Ne cognomen quidem.

Una tantum quaestio manet:

Quid servari dignum est, cum cetera omnia evanescunt?

Tota fabula exstat ut huic quaestioni respondeat.

Pagina post paginam.

Vita post vitam.

Memoria post memoriam.

REX MEMORIAE

Nam omnia transeunt. Memoria manet.