GILLETTE: MY PRESIDENT

Gillette: My President — Verby die Gillette-depressie, hoofstuk 05

Verby die Gillette-depressie · Afrikaanse Uitgawe ·  Nr. 05

GILLETTE: MY PRESIDENT

Gillette Audio — Peppe — gillettenarrative.com


Die President het nie gesit nie. Hy het gesink. Nie gepraat nie, nie gekyk nie, nie bevele gegee nie. Skaars asemgehaal. Een van daardie dae wanneer selfs die grootste mans lyk soos kinders wat buite in die koue gelos is.

Ek het hom van ver af raakgesien en ’n galante afspraak gereël – twee vriendinne. Hulle het stil-stil langs hom kom sit. Geen grimering nie, geen uitlokking nie. Bloot teenwoordig. Asof iemand hulle daar neergesit het om ’n leemte te vul wat geweier het om gevul te word.

Hy het sy oë opgeslaan met die moeite van ’n man wat ’n klip optel, na my gekyk en met ’n ernstige uitdrukking gevra: Wie is hulle, Nando? Ek het geglimlag sonder om te antwoord. Hy het aangedring:

– “Nando … dink jy … is hulle prostitute?”

Sy stem was gebroke. Geen ironie nie, geen kwaadwilligheid nie. Net vrees. Die vrees dat hy ’n man geword het wat iemand moet betaal net om op te hou om alleen te voel.

Hy het nog nooit in sy lewe vir ’n vrou betaal nie – maar hy het dikwels sy sakke vir hulle leeggemaak. Eerste sak: ’n dik rol note om mag voor te stel. Die res: los kleingeld, asof hy wou sê: ek spandeer net wat ek kies.

Ek het stadig nader gekom, soos jy iemand nader wat op die rand staan.

– “Nee, President. Hulle is nie prostitute nie.”

Hy het gesluk, asof hy op ’n uitspraak wag.

– “Wat is hulle dan?”

– “Hulle is plaasvervangers, President.”

Stilte. Eers het hy nie verstaan nie. Toe het die betekenis aangekom.

– “Plaasvervangers … vir wat?”

– “Vir alles wat jy nie meer op jou eie kan voel nie.”

Die twee vroue het na my gekyk, maar hulle het nie hul oë neergeslaan nie. Hulle neem – altyd – maar hulle vra nooit nie.
Hulle was nie daar om te verlei nie. Hulle was teenwoordig om ’n swart gat te vul.

Die President het stadig asemgehaal. Een traan – net een – het sonder ’n geluid geval.

– “Nando … ek val.”

– “Ek weet, President. Maar nie vandag nie.”

En vir een sekonde, op daardie oomblik, het hy weer homself geword. Nie die rol nie. Nie die simbool nie. Die man.

Die man van My President.


Hallo, Peppe

PDF ← Verby die Gillette-depressie

Alles hier is gratis. As dit jou iets gegee het, skenk vrylik aan een van die NRO’s wat ons gekies het — ONG DONATION →

U.S. COPYRIGHT OFFICESeven foundational books deposited on 31 May 2026 — case numbers 1-15167602661, 1-15167855405, 1-15167986353, 1-15168372411, 1-15169108531, 1-15172755761, 1-15173182251.© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0: free to read and share; no sale, no modification. gillettenarrative.com is the only authentic source.Ferdinando Frega · ORCID iD https://orcid.org/0009-0000-1455-8185