GILLETTE: ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Στην πόλη μου, που αγκαλιάζει την ακτή, στραμμένη προς τα νοτιότερα γεωγραφικά πλάτη της Ιταλίας, απέναντι στη Μεσόγειο Θάλασσα, όταν χτυπά το πρωινό ξυπνητήρι, στρέφουμε το βλέμμα προς τα έξω για να βρούμε τους αδελφούς μας της Βόρειας Αφρικής, για να πιάσουμε τις ειδήσεις, για να πιάσουμε ό,τι καινούργιο.

Η αποπνικτική ζέστη μάς θυμίζει ότι κι εμείς είμαστε Αφρικανοί — αλλά με το μειονέκτημα της ιταλικής γλώσσας και με όλη την προσοχή της εφορίας που τη συνοδεύει.

Σήμερα όμως αποφάσισα να πιάσω τρία θέματα, απλώνοντας τις σκέψεις μου πάνω στη δική μου εμπειρία ζωής — όχι επαναλαμβάνοντας όσα έχει ήδη γράψει κάποιος στα εμπορικά του κείμενα, που αντιμετωπίζονται σαν απόλυτες, ανθρωπολογικές αλήθειες, που χρησιμοποιούνται ακόμη και ως πεδία μελέτης μέσα στα πανεπιστήμια, ενώ ο πραγματικός τους σκοπός, τις περισσότερες φορές, είναι απλώς οικονομικός.

Τα γραπτά μου τα χαρίζω, και δέχομαι την κριτική και τη διαφωνία — η καλύτερη, σχεδόν πάντα, έρχεται από τις γυναίκες, τα πιο κοφτερά μυαλά. Και μπορώ να πω ότι κάθε ιδέα ή σκέψη, ως γενική αρχή, δεν χρειάζεται εξωτερική επικύρωση — μόνο όταν δεν απευθύνεται στον κόσμο της οικονομίας και των χρηματοοικονομικών, γιατί όποιος δεν κάνει δουλειές μπορεί μόνο να μοιραστεί εμπειρία και να χαρίσει στιγμές και συναισθηματικούς χώρους.

Μόνο τρία θέματα τράβηξαν σήμερα την προσοχή μου, και τα διάλεξα για να προσφέρω μια ματιά που δεν δίνεται ποτέ.

Είναι τα εξής:
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ· ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ· ΑΦΗΓΗΣΗ.

Μη σε ξεγελούν οι λέξεις — είναι τρεις διαφορετικοί κόσμοι, τρεις διαφορετικές οπτικές, συχνά το ίδιο θέμα.

Καλή ανάγνωση.