GILLETTE: ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Έτσι Εκείνη ήταν η πρώτη που βρέθηκε να πρέπει να παράγει, και το έκανε πρώτα στις σκέψεις της, όπως κάνουν όλα τα έξυπνα έμβια όντα.

Η μέση διάρκεια ζωής της όμως ήταν σύντομη, πέθαινε κατά μέσο όρο στα 21, η ωμή τροφή κουβαλούσε μια εντερική βακτηριακή χλωρίδα που μετατρεπόταν σε λοιμώξεις και ερεθισμούς των εσωτερικών οργάνων, και ο κύκλος της ζωής της ήταν περιορισμένος.

Η ιστορία άλλαξε μόνο αργότερα, όταν ήρθαν μαζί η φωτιά και ο άντρας, αλλά δεν ξέρουμε ποιο από τα δύο μπήκε πρώτο στο κεφάλι της. Ένα πράγμα όμως είναι βέβαιο: τα δύο στοιχεία την αναστάτωσαν, και το πρώτο που έκανε ήταν να τα διαχειριστεί και να τα αλλάξει και τα δύο, κι από εκείνη ακριβώς τη στιγμή δεν σταμάτησε ποτέ ξανά.

Έμαθε στον άντρα πώς να χειρίζεται τη φωτιά, τι χρήση να κάνει, εκεί όπου συχνά το πάθος και η παρορμητικότητα ήταν δυνατά και ανεξέλεγκτα. Εκείνη, με τους τρόπους της, παρήγαγε γαλήνη και οργή, όπως κάνουν ακόμη και σήμερα οι γυναίκες, από απόσταση, χωρίς σωματική επαφή — το λένε μαγεία των γυναικών.

Αυτό που κατάλαβε αμέσως Εκείνη ήταν ότι για να παράγεις χρειάζονταν ιδέες και εργάτες· η πρώτη ενέργεια που έκανε ήταν να δώσει διαταγές.

Είπε στον άντρα: προς το παρόν, ας αλλάξουμε σπίτι, κι από τις σπηλιές, ένα στενόχωρο μέρος που τους φιλοξενούσε για χρόνια, ο άντρας έχτισε τους πασσαλόπηκτους οικισμούς, τις πρώτες εργατικές κατοικίες της ιστορίας, χωρίς δημοτικά τέλη αλλά με συγκεκριμένη διεύθυνση.

Πρώτη πασσαλόπηκτη κατοικία, δεξιά, δεύτερος όροφος, διαμέρισμα 1, αλλά χωρίς θυροτηλέφωνο, από σεβασμό στην ιδιωτικότητα — και άλλωστε εκείνη ήθελε πάντα να ειδοποιείται από πριν για να δεχτεί επισκέψεις, ήθελε να τη βρίσκουν προετοιμασμένη, όχι να την πιάνουν απροετοίμαστη και να την κατακρίνουν, και μετά από εκατομμύρια χρόνια τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Υποστήριζε την ιδέα ότι η βελτίωση κατοικεί μέσα στην αλλαγή, και οι νέες παραγωγικές δραστηριότητες των ιδεών ήταν το φυσικό όχημα για να βελτιστοποιούνται οι καταστάσεις.

Έτσι το πρωί έβγαινε από την πασσαλόπηκτη κατοικία για να πάει να μαζέψει λουλούδια και να τα φέρει στο μικρό κτίριο — το να ομορφαίνεις σήμαινε το προοίμιο της πώλησης, κι αυτή ήταν η εικόνα, αυτό που η κοινωνία ζητά από τους ανθρώπους και δικαίως εκτιμά.

Έτσι η παραγωγική δραστηριότητα ήταν πολύ σοβαρό πράγμα· μόνο ύστερα από αυτήν μπορούσε κανείς να σκεφτεί να δημιουργήσει το προϊόν και να το πουλήσει, αλλά πώς να το κάνει.
Η φύση έκανε τα υπόλοιπα: η πρώτη αληθινή παραγωγή ήταν να δημιουργηθούν άλλοι άνθρωποι, να γίνουν παιδιά, να υπάρξει τεκνοποίηση — αυτό σήμαινε ότι η παραγωγή είχε αρχίσει.