GILLETTE: ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΖΕΙΣ;

Όταν με ρώτησαν τι ήταν η ζωή, είπα καθαρά — από τη δική μου σκοπιά — ότι θα μπορούσε να περιγραφεί ως ένας γνήσιος αλγόριθμος. Μέσα του, δύο άκρα: η γέννηση και ο θάνατος.

Πολλοί χαμογέλασαν. Σχεδόν με κορόιδευαν, σαν να ήταν αυτονόητη η απάντηση. Ο άνθρωπος όμως από τη φύση του ψάχνει την περιπλοκή. Μόνο μέσα από την περιπλοκή συνειδητοποιεί τη σημασία των πραγμάτων. Όπως τα πολλά βιβλία που πουλά η Amazon — παραγγελμένα σε υπολογιστές για να τα γράψουν, επειδή συγγραφείς σαν εμένα αρνήθηκαν.

Τίποτα από αυτά όμως δεν μπορεί να φανεί αληθινό, να είναι αληθινό, μέσα στα μάτια τόσων ανθρώπων που δείχνουν σταθερά και την ανάγκη και την αναγκαιότητα να συνεχίζουν να προχωρούν — αντί να μένουν παγιδευμένοι μέσα σε έναν φράχτη από συρματόπλεγμα χωρίς έλεγχο, θύματα μόνο του ίδιου τους του μυαλού.

Τότε η άσκηση γίνεται πιο απλή. Όταν λένε: πες μου πού πας να σου πω ποιος είσαι. Ή: πες μου με ποιον πας να σου πω ποιος είσαι. Ή: όποιος περπατά με τον κουτσό, αργά ή γρήγορα θα αρχίσει να κουτσαίνει.

Η λύση μένει η ίδια. Στην τσέπη του καθενός. Μείνε μόνος με τις δικές σου αποφάσεις — θυμούμενος ότι κανείς δεν μας αγαπά περισσότερο απ’ όσο αγαπάμε εμείς τον εαυτό μας.