DURACELL, ALISEMA BI TANAKA

Siku ile nilikuwa makao makuu mjini Milano. Nilipaswa kuwaeleza watu wa masoko jinsi bidhaa ingeweza kuuzwa kwa kuwaacha tu watu wainuse, jambo ambalo hakuna aliyewahi kulifikiria.

Tuliuza bidhaa za kujipamba na hatukuwahi kuwa na uhusiano wowote na chakula. Lakini kile kilichoonekana cha kimantiki kilikutana na mwelekeo tofauti katika uhalisia, ambapo njozi ilioana na noir na ghafla ikawa kweli.

Wazo lilikuwa kwamba tukimwomba mteja anuse trei ya bidhaa, angetuambia kwamba hanusi chochote isipokuwa kadibodi iliyobanwa. Na mimi ningekuwa yule wa kumwambia kwamba hakuweza kunusa harufu ya mafanikio iliyo nyuma ya chapa peke yake.

Ahahahahahahahah.

Lakini tusipotee kwenye mandhari ya nyuma. Hadithi hii haihusu hilo.

Nilikuwa nimerudi tu kutoka kwenye hot dog yangu wakati, pale kwenye mlango wa kutokea karibu na kibanda cha mlinzi, nilimkuta CEO wangu akikaribia kuondoka. Aliniita na kusema: “Frega, njoo nami. Acha kucheza na watu wa masoko, hawataelewa kamwe, si mpaka wakuone ukifanya kazi uwanjani. Twende, tunaenda uwanja wa ndege kumpokea mwenzetu wa Gillette, CEO mpya wa Japani, Bi TANAKA.

“Utaona, ni mwanamke mchangamfu, na anawapenda Wakalabria. Zamani alikuwa na mpenzi kutoka upande wako wa dunia; aliniambia hivyo katika mkutano wetu wa mwisho wa bodi huko Boston.”

“Lakini Dottore, sizungumzi Kijapani, sijawahi kuwa na wapenzi huko, nisingejua jinsi ya kujiendesha wala niseme nini. Sijawahi kufika huko.”

“Haya, ingia garini, wewe endesha. Tunaenda Milano Malpensa na nitakueleza njiani. Nitamwambia katibu wangu awaambie wote watakaokutafuta kwamba uko kwenye kazi maalum pamoja nami.”

Tulikuwa na takriban dakika hamsini za barabara mbele yetu, naye akaanza kuniuliza maswali ya kibinafsi: familia, watoto, habari za baba yangu, ambaye alimjua vizuri. Hakuna kazi hata kidogo. Ni katika dakika kumi za mwisho tu kabla ya uwanja wa ndege ndipo alinipa maelezo machache ya kiufundi kuhusu aliyekuwa akiwasili.

Bi Tanaka alikuwa amefiwa hivi karibuni, kifo cha baba yake, na hii ilikuwa fursa nzuri ya kumpa pole zetu. Kati ya mistari ilijitokeza kwamba alitoka kwenye bodi ya dunia ya Duracell na alikuwa amepata uteuzi huu mpya katika Gillette robo chache tu za mwaka kabla. Lakini hapakuwa na shaka yoyote kuhusu kilichokuwa nyuma yake, angalau si katika latitudo zangu.

Nilimwona akiwasili: wa kimo cha wastani, maridadi, mwenye tabasamu. CEO wangu alimsalimu kwa uchangamfu kwa busu la kawaida kwenye mashavu yote mawili. Mimi sikuwa na ukaribu kama huo na nilijizuia kwa kumbusu mkono, naye akatabasamu.

Aliomba kwanza kwenda msalani kisha kusimama kwenye mojawapo ya meza ndogo za baa, ili kunywa kinywaji na kubadilishana maneno machache.

Alirudi muda mfupi baadaye, akiwa mbichi na mwenye harufu nzuri zaidi kuliko kabla, na CEO wangu akamgeukia kumpa pole. Alijibu:

“Kifo ni kilekile duniani kote, lakini falsafa ya wale wanaokitazama kifo na kusimulia hadithi ya maisha, kwa watu wa Mashariki, iko mbali sana na ile ya Magharibi.” Alimaanisha nini?

“Ninyi mnalia mnapomkumbuka. Sisi tunatabasamu tunaposimulia hadithi yake, kwa sababu anaishi ndani ya kile alichokifanya, si tu ndani ya kile alichokuwa.”

Ilikuwa dhana mpya na ngumu kwa wakati mmoja. Sikuteleza, lakini nilihangaika kuimeng’enya.

Kisha akanigeukia na kusema, kwa lahaja kamili ya Kikalabria: “Capisci sti.”

Ahahahahahahahah.

Wao wawili walikaa pamoja takriban dakika kumi, katika mazungumzo ya faragha, nami niliendelea kufikiria maneno yake. Aliporudi akipita karibu nami aliniaga na kuondoka, na alipokuwa akiondoka nilimwita kwa kelele:

“Bi Tanaka, capiscia aaaa.”

Alitabasamu na kuondoka.

Dakika nyingine hamsini garini kurudi makao makuu. CEO alikaa kimya, hakusema chochote, nami niliendesha bila kuuliza maswali, hadi wakati fulani aliponiambia:

“Mwenzetu wa Kijapani aliniambia kwamba wewe ni mwanamume mchangamfu, lakini niwe mwangalifu nawe.” Kwa nini?

“Alisema kwamba watu kama wewe hawafanyi kazi kwa ajili ya makampuni, wala hawayaendeshi.” Na wao hufanya nini?

Alitabasamu na kujibu: “Capisci sti.”