GILLETTE: ANNUS TRIUM — ACTUS 2

Tot res in vita simul accidunt ut oblivio naturalis fiat — affectus non memoria tenentur, in momento vivuntur. Facta in memoria manent.

Illo mane diei 29 Maii in secundo tabulato Camerae Commercii Rhegii Calabriae me praesentavi. 28 annos natus eram. Mulier mihi obviam venit, se secretariam praesidis esse dixit, et aditum infra esse — me fortasse erravisse.

Immo huc vocatus sum ut consiliarius collegii procuratorum mercatoriorum. Ecce telegramma.

Videamus: dominus Frega Ferdinando, vocatus die 29 Maii, hora 9.30 — sed error esse debet. Fortasse alium Fregam significabant. Patrem tuum, fortasse. Nimis iuvenis es. Error esse debet. Documentum tuum, quaeso.

Inspexit, et decem minutis post cum ipso praeside rediit, qui me benigne salutavit — consiliarium natu minimum in collegio procuratorum Italicorum.

Secretaria me aspexit ut bisontem vulneratum nondum mortuum aspicis, incerta ubi primum feriat. Ubi se recepit: Domine Frega, ignosce mihi — quid tandem facis?

Gratias pro «domine», sed scholam mediam tantum absolvi, sine diplomate. Laminas novacularum vendo — singillatim, ne magnatim quidem adhuc. Dixerunt me nondum paratum esse.

Cur ergo hic nominatus es, et a quo?

Idem ipse me rogavi. Collega quidam, quocum ante 2000 annos laboravi, hos iocos mihi facere amat. Numquam rogo cur.

Exspecta — tu etiam in consilio nationali Confcommercio Italia es. Id quoque ab eis venit. Et laminas Gillette tantum vendis?

Ita, domina. Singillatim tantum. Sed finge me quodam die eas facere et magnatim vendere, in ampliore regione. Quid tum fieret?

Collegamne tuum ante 2000 annos rogemus?

Ahahahae.

Conventus incipit. Duodecim sumus. Praeses nominatur, secretarius, consiliarii, quaestor — et unum munus restat, omnibus me intuentibus: nuntiis publicis praepositus.

Recuso. Numquam in hac re bonus fui.