GILLETTE: GENS ET CULTURA

Gillette: Gens et Cultura — Prima Lamina, Mea Gillette, caput 04

Prima Lamina, Mea Gillette · Editio Latina  ·  N. 04

GILLETTE: GENS ET CULTURA


Olim sex menses in domicilio Olisiponensi cum hominibus variarum nationum habitavi, et hodie, die memoriae unius ex infelicissimis humanitatis capitibus dicato — odii gentium, quod racismum vocant — historiam propriam narrare volo quae me mutavit.

Ad illud domicilium perveni, in extremo Olisiponis suburbio, una ex pauperrimis et maxime collapsis regionibus, ubi plerique Lusitane loquebantur, cum hominibus ex Brasilia, Angola, Insula Sancti Thomae, Mogadiscio, Madagascaria, et paucis ex ipsa Lusitania.

Lingua mihi familiaris non erat, sed in quibusdam vocibus vulgaribus formas dialecti urbis meae revocabat — et memoria historica Lusitanos olim patriam meam in colonias redegisse non solum probabilis erat, sed certa.

Una locutio me semper ridere faciebat, cum Lusitane dicerent FOCU MEU — quae in dialecto Calabra eandem significationem habet.

Ad omnia attendebam. Alfonso, Osvaldo, Paolo, Roberto, Antonio, Ramon me quoque vespere ad cenam exspectabant. Natu maximus eram, et fabulas meas audire volebant.

Una fabula quae in historiam transiit erat de bruschetta, bussetta et busadero — tria verba, tres res omnino diversae — et ego cum ea ludebam, fabulas meas texens, me non intellegere simulans, consulto confusiones et errores creans, et omnes tandem risu ululabant.

Me fabulas Lusitane narrare cogebant, et in fine cuiusque «vaffanculo» Italice emittebam quasi solutionem liberantem, et omnes subridebant.

Nemo umquam colorem cutis meae animadvertit. Solus albus eram inter tot alios colores, sed vesperi, congregati, arcus caelestis eramus laetitiae et risuum.

Etiam curabant ut cibum haberem cum pecuniam ad eum emendum non haberem, idque cum dignitate et elegantia faciebant, interea dicentes me esse professorem communicationis, nebulonem cum mulieribus, et hominem qui mentem suam in thesaurum donandum, numquam quaestui habendum, convertisset.

Itaque, cuicumque me legit: talis est mundus in motu — et cum minime exspectas, auxilium incredibilissimum advenit, eo modo quo soli Lusitani dare sciunt.


Valete, amici,
Ferdinando

PDF ← Prima Lamina, Mea Gillette

Hic omnia gratis sunt. Si quid tibi haec dederunt, libere dona uni e consociationibus non gubernativis quas elegimus — ONG DONATION →

U.S. COPYRIGHT OFFICESeven foundational books deposited on 31 May 2026 — case numbers 1-15167602661, 1-15167855405, 1-15167986353, 1-15168372411, 1-15169108531, 1-15172755761, 1-15173182251.© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0: free to read and share; no sale, no modification. gillettenarrative.com is the only authentic source.Ferdinando Frega · ORCID iD https://orcid.org/0009-0000-1455-8185