GILLETTE: COGITATIO E MARI

In urbe mea, quae litus amplectitur, ad extremas Italiae latitudines meridianas conversa, Mari Mediterraneo obversa, cum mane horologium excitatorium sonat, oculos foras convertimus ut fratres nostros Africae Septentrionalis inveniamus, ut nuntia capiamus, ut quid novi sit capiamus.

Aestus ardens nos admonet nos quoque Afros esse — sed cum incommodo linguae Italicae, et cum omni fisci diligentia quae eam comitatur.

Hodie tamen tres res tractare constitui, cogitationes meas ex mea ipsius vitae experientia exponens — non repetens quod aliquis iam in textibus suis commercialibus scripsit, qui ut veritates absolutae et anthropologicae habentur, immo ut campi studiorum in academiis adhibentur, cum verum eorum propositum plerumque nihil aliud sit quam oeconomicum.

Scripta mea gratis do, et reprehensiones dissensionesque accipio — optimae earum fere semper a mulieribus veniunt, mentibus acrioribus. Et dicere possum omnem ideam vel cogitationem, ut regulam generalem, nulla externa approbatione egere — tantum cum ad mundum oeconomiae et rei nummariae non spectat, quia qui negotia non gerit nihil aliud facere potest quam experientiam communicare, et momenta spatiaque animi donare.

Tres tantum res hodie animum meum ceperunt, easque elegi ut conspectum offerrem qui numquam praebetur.

Hae sunt:
COMMUNICATIO; INFORMATIO; NARRATIO.

Ne verbis decipiaris — tres mundi diversi sunt, tres prospectus diversi, saepe idem argumentum.

Bene legas.