GILLETTE: INOPINATUM MEUM

Modo ad valetudinarium perveneram ubi filia mea motus restitutionem exercet, unum ex illis momentis quae numquam alicui delegas: adesse est intra difficultatem esse, non spectatorem ludi baseballi.

Consederam in spatio hominibus mei similibus reservato, parva mensa cum una sella, procul ab omnibus sed non ab eorum aspectibus.

Cum iam putarem me locum obtinuisse, a mensa vicina aegroti in media meridiatione et sigarello me vocaverunt ut eis comes essem, nec ulla haesitatione ostenderunt praesentiam meam sibi gratam esse.

Unus tantum ex eis sciebat me scribere, et cum soli eramus me «dominum Gillette» vocare solebat, risum latum et contentum impendens, dum ego eum ob id obiurgabam, nihil aliud facere potens.

In terra eramus, Calabria, ubi rapi potuissem, patria inter annos 60 et 90 maximarum et quaestuosissimarum raptionum ob pretium redemptionis, summarum octo notarum. Hic abductiones non erant; eae ad alias regiones, alias terras, alias culturas pertinebant, ubi verbum amor adhibebatur ad movendum et excusandum, et postea ad veniam impetrandam, quia hic nemo sine pacto prius abibat; non eramus in Cincinnati.

Aderant professor 65 annorum et magister 34 annorum, ambo debiles, ambo in sellis rotalibus, inter se de geometria et linguis antiquis disputantes cum fiducia eorum qui tota vita docuerant. Ego auditor mansi, spectator gratuitus.

Cum finem fecerunt, ambo ad me conversi dixerunt: ignosce nobis, sed quid facis ut vivas?

Et ego subridens respondi: libros scribo ex quibus professores ut vos discunt, et sincere spero vos bonos magistros esse posse.

Tacuerunt, sed abiens dixi: ah, paene oblitus sum.

Figura geometrica omnino perfecta non est quadratum, ut ambo disputare vos demisistis, sed triangulum, quasi summa duorum vel plurium triangulorum quadratum faceret; et Pythagoras quidam etiam aliquot theoremata construxit, quamquam non memini quot ediderit, tantum scio eum haud pauca fecisse.

Et aliud: fundamentum linguisticum quod humano generi progredi permisit non est, ut stulte affirmavistis, Latina; illi miseri stulti tantum 2.000 verba habebant, deinde Graeci venerunt, qui 8.000 attulerunt et philosophiam genuerunt, eam quae nos cogitare sinit nos quodam die meliores futuros esse.

Et cogita litteram «J» alphabeti Italicam non esse, tamen semper tot identitatibus fundamentalem fuisse. Cogita modo JAVE, deinde JESUS, deinde Juliana, Gillette moderatricem summam, deinde Jejurikar, P&G praesidem, et deinde cogita nomen meum esse Frega, cum F, quia J mihi nimis molestum fuisset, res inopinata cui numquam assuevissem.