GILLETTE: का जगायचे?

जेव्हा त्यांनी मला विचारले की आयुष्य म्हणजे काय, तेव्हा मी स्पष्टपणे सांगितले — माझ्या दृष्टिकोनातून — की त्याचे वर्णन एक खराखुरा अल्गोरिदम म्हणून करता येईल. त्याच्या आत, दोन टोके: जन्म आणि मृत्यू.

अनेक जण हसले. जवळजवळ माझी चेष्टा करत, जणू उत्तर उघडच होते. पण माणूस स्वभावतःच गुंतागुंत शोधतो. फक्त गुंतागुंतीतूनच त्याला गोष्टींचे महत्त्व कळते. जसे Amazon विकत असलेली अनेक पुस्तके — लिहिण्यासाठी संगणकांकडे मागवलेली, कारण माझ्यासारख्या लेखकांनी नकार दिला.

पण यापैकी काहीही खरे दिसू शकत नाही, सत्य असू शकत नाही, अशा अनेक लोकांच्या डोळ्यांत जे सातत्याने पुढे जात राहण्याची गरज आणि आवश्यकता दोन्ही व्यक्त करतात — नियंत्रण नसलेल्या काटेरी तारेच्या कुंपणात अडकून राहण्याऐवजी, केवळ आपल्याच मनाचे बळी बनून.

मग हा सराव सोपा होतो. जेव्हा ते म्हणतात: तुम्ही कुठे जात आहात ते मला सांगा आणि तुम्ही कोण आहात ते मी तुम्हाला सांगतो. किंवा: तुम्ही कोणासोबत चालता ते मला सांगा आणि तुम्ही कोण आहात ते मी तुम्हाला सांगतो. किंवा: जो लंगड्यासोबत चालतो तो लवकरच किंवा उशिरा लंगडू लागतो.

उपाय तोच राहतो. प्रत्येकाच्या खिशात. आपल्या निर्णयांसोबत एकटे राहा — हे लक्षात ठेवून की आपण स्वतःवर जितके प्रेम करतो त्यापेक्षा जास्त कोणीही आपल्यावर प्रेम करत नाही.