GILLETTE: अनपेक्षित पण चांगला

तो दोनदा जन्मला — एकदा कॅलाब्रियात चुकून, एकदा अमेरिकेत नियतीने — आणि या दोन्हींच्या मध्ये, दोन्हींना पात्र होण्यासाठी लागणारे सगळे त्याने उभारले. मग त्याने तथ्यांना बोलू दिले, ती ज्या क्रमाने आली त्याच क्रमाने — भाष्य नाही, विश्लेषण नाही, हावभावांमध्ये आधीच नसलेले एकही विशेषण नाही.

पुढे चालणारे वडील, चाळीस वर्षांचा रस्ता आधीच पार केलेला. एक विसराळू करकोचा. अकरा वर्षांचे वय, एक समुद्रकिनारा, आणि अंतर्वस्त्र न घातलेली एक स्त्री. विद्यापीठ म्हणून, कुटुंब म्हणून, युद्ध म्हणून Gillette. एक पत्नी, जिला फक्त तेवढेच माहीत आहे जेवढे तिने जाणावे असे त्याने ठरवले. तीन मुले — नेहमी परत येणारा तो तीनचा आकडा. एक दिवस त्याच्यावर आरोप करणारा Rosario, आणि तरीही तो त्याला निरोप देतो. कोणाचीही परवानगी न मागता लिहिलेली ऐंशी पुस्तके. एप्रिल 2025 मध्ये मरण पावणारे आणि तरीही त्याला पुढे ढकलणे कधीही न थांबवणारे वडील. नेपल्सची कोंबडी आणि आधीच उकडलेली अंडी घेऊन आलेला एक तुर्की माणूस. आणि शेवटी — उपसंहार म्हणून नव्हे तर गंतव्य म्हणून — एक अमेरिकन रात्र, चिरविश्रांती, आणि त्याला विसरू शकणारा कोणीही नाही.

तरीही त्या काटकसरी ओळीमागे एक मोठी रचना आहे. चरित्र नव्हे — एक नैतिक नकाशा. शिस्तीला भाषेत, कामाला ओळखीत, स्मृतीला वास्तुरचनेत बदलणाऱ्या माणसाचा मार्ग. व्यवस्थांमधून — Gillette, L’Oréal, Procter — तो असा फिरला जसे कोणी खंडांमधून फिरतो: तेच पाते, तीच श्रद्धा सोबत घेऊन.

त्याचे आयुष्य घटनांची मालिका नाही. ती चारित्र्याची भूमिती आहे: कर्तव्य आणि स्वातंत्र्य, वडील आणि मुलगा, पाते आणि कोमलता. त्याने एक कथनविश्व उभारले जिथे प्रत्येक पुस्तक DNA चा एक तुकडा आहे, प्रत्येक शब्द एक संकेत, प्रत्येक हावभाव एक सही.

आणि जर कोणी विचारले की तो खरोखर कोण होता, तर उत्तर सोपे असेल: अनपेक्षित, पण चांगले कसे असावे हे जाणणारा माणूस.

जसे त्याचे वडील म्हणाले. महत्त्वाचे असलेले एकमेव शब्द.