VOOR GILLETTE: DE ONEINDIGE VERGADERING

De eeuwige vergadering is een opmerkelijk instituut. Ze begint met een vraag, brengt een vocabulaire voort en eindigt met het besluit een nieuwe vergadering te plannen. Haar grootste prestatie is dat ze uitstel er als samenwerking laat uitzien.

Ik heb strategische sessies bijgewoond over plannen, transformaties, heruitvindingen en nieuwe beginnen, bedacht door mensen die nog steeds uitlegden waarom het vorige begin was mislukt. De organisatie noemt dit continuïteit. De tijd noemt het weer. Alles verandert: managers, prioriteiten, systemen, slogans en koffieautomaten. Alleen de notulen blijven, die moedig vastleggen wat niemand heeft besloten. Scheppen is minder elegant en nuttiger. Een pagina die vandaag wordt geschreven, is misschien onvolmaakt, maar ze bestaat. Een volmaakte pagina waarover tien jaar wordt gediscussieerd, blijft een gerucht. De eeuwigheid is niet de lengte van het gesprek. Ze is het leven van het gevolg nadat het gesprek is afgelopen.

De eeuwigheid begint niet wanneer de tijd oneindig wordt. Ze begint wanneer een beslissing, een pagina of een werk weigert te verlopen.