GILLETTE: EEN GEDACHTE UIT DE ZEE

In mijn stad, die zich tegen de kustlijn vlijt, gericht naar de zuidelijkste breedten van Italië, met het gezicht naar de Middellandse Zee, richten we ’s ochtends, wanneer de wekker gaat, onze blik naar buiten om onze Noord-Afrikaanse broeders te vinden, om het nieuws op te vangen, om op te vangen wat er nieuw is.

De verstikkende hitte herinnert ons eraan dat ook wij Afrikanen zijn — maar met het nadeel van de Italiaanse taal, en alle aandacht van de belastingdienst die daarbij hoort.

Vandaag besloot ik echter drie onderwerpen aan te pakken en mijn gedachten uiteen te zetten op basis van mijn eigen levenservaring — zonder te herhalen wat iemand al in zijn commerciële teksten heeft geschreven, behandeld als absolute, antropologische waarheden, zelfs gebruikt als studieterrein binnen de academische wereld, terwijl hun echte doel vaker wel dan niet gewoon economisch is.

Ik geef mijn schrijven weg, en ik aanvaard kritiek en onenigheid — de beste daarvan komt bijna altijd van vrouwen, de scherpere geesten. En ik kan zeggen dat elk idee of elke gedachte in principe geen externe bevestiging nodig heeft — alleen wanneer die niet gericht is op de wereld van economie en financiën, want wie geen zaken doet, kan alleen ervaring delen, en momenten en emotionele ruimtes weggeven.

Slechts drie onderwerpen trokken vandaag mijn aandacht, en ik koos ze om een blik te bieden die nooit wordt gegeven.

Het zijn:
COMMUNICATIE; INFORMATIE; NARRATIEF.

Laat je niet misleiden door de woorden — het zijn drie verschillende werelden, drie verschillende perspectieven, vaak hetzelfde onderwerp.

Veel leesplezier.