PRZED GILLETTE: OSTATNIA WIELKA WYMÓWKA

Strach jest znakomitym badaczem. Zbiera dowody bez końca i nigdy nie dochodzi do wniosku. Prosi o jeszcze jedną książkę, jeszcze jedną opinię, jeszcze jeden kurs, jeszcze jedną poprawkę i jeszcze jeden tydzień.

W końcu projekt staje się niezwykle dobrze poinformowany i całkowicie nieobecny. Przygotowanie jest cenne, kiedy prowadzi do działania. Poza tym punktem staje się umeblowaną poczekalnią. Zadaniem twórcy nie jest pozbycie się strachu. Jest nim niedopuszczenie, by strach został redaktorem naczelnym. Wieczność należy do dzieła, które przekroczyło próg, a nie do zamiaru, który pozostał nienagannie zbadany.

Wieczność nie zaczyna się wtedy, gdy czas staje się nieskończony. Zaczyna się wtedy, gdy decyzja, strona lub dzieło nie chcą wygasnąć.