BAGO ANG GILLETTE: ANG KAPE NG TADHANA

May hindi makatarungang reputasyon ang kape. Itinuturing itong panggatong, ritwal, pagsusulit ng personalidad, at paminsan-minsan ay pamalit sa isang buong pilosopiya. Isang hapon, habang hinihintay kong lumamig ang isang tasa, natuklasan kong nagiging pilosopiko ang panahon tuwing pinipigilan tayong gumawa ng isang bagay na kapaki-pakinabang.

Naghihintay tayo ng pahintulot sa paraang hinihintay natin ang kape: kumbinsidong mapapaganda ng kaunti pang pasensiya ang karanasan. Minsan, matalino ang pasensiya. Minsan, malamig na kape lamang ito na may kagalang-galang na paliwanag. Dumarating ang isang munting simula bilang isang pahina, isang pangungusap, isang balangkas, o isang pasya. Bihirang makilala ng kasaysayan ang simula habang nangyayari ito. Naglalaho ang sandali. Nananatili ang bunga. Iyan ang huling propesyonal na opinyon ng kape tungkol sa walang hanggan.

Ang walang hanggan ay hindi nagsisimula kapag naging walang katapusan ang panahon. Nagsisimula ito kapag ang isang pasya, isang pahina, o isang akda ay tumangging mapaso.