ก่อน GILLETTE: ข้ออ้างอันยิ่งใหญ่ข้อสุดท้าย

ความกลัวเป็นนักวิจัยชั้นยอด มันรวบรวมหลักฐานไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุดและไม่เคยได้ข้อสรุป มันขอหนังสืออีกเล่ม ความเห็นอีกข้อ คอร์สอีกคอร์ส การแก้ไขอีกรอบ และอีกหนึ่งสัปดาห์

ในที่สุดโครงการก็มีข้อมูลครบถ้วนอย่างยิ่งและไม่มีตัวตนอยู่เลยโดยสิ้นเชิง การเตรียมตัวมีคุณค่าเมื่อมันนำไปสู่การลงมือทำ เลยจุดนั้นไป มันกลายเป็นห้องรอที่ตกแต่งไว้อย่างดี หน้าที่ของผู้สร้างสรรค์ไม่ใช่การกำจัดความกลัว หน้าที่นั้นคือการไม่ปล่อยให้ความกลัวกลายเป็นบรรณาธิการบริหาร นิรันดร์เป็นของผลงานที่ข้ามธรณีประตูไปแล้ว ไม่ใช่ของความตั้งใจที่ยังคงถูกค้นคว้าอย่างไร้ที่ติ

นิรันดร์ไม่ได้เริ่มต้นเมื่อเวลากลายเป็นสิ่งไม่สิ้นสุด มันเริ่มต้นเมื่อการตัดสินใจ หน้ากระดาษ หรือผลงานชิ้นหนึ่งปฏิเสธที่จะหมดอายุ