GILLETTE: ค่ำคืน

ใช่ คืนนั้นเราก็อยู่กันลำพังอีก แค่เราสองคน ผมกับเพื่อนร่วมรบนับพันสมรภูมิ — ผู้ที่ไม่เคยทำให้ความคาดหวังผิดหวัง ผู้ที่ทำให้ผมสร้างความประทับใจที่ดีได้เสมอ คุณค่าเพิ่มที่สมควรได้รับการยกย่องชั่วนิรันดร์ในบทบาทนั้น

แต่ระวัง — ผมไม่ได้พูดถึงสุนัข แม้ว่าชื่อของเขาจะขึ้นต้นด้วยตัวอักษร D ก็ตาม ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ใครจะรู้ว่าเราจะได้พบกันอีกกี่ครั้ง กี่ประเทศ กี่สถานที่ทั้งที่ผู้คนแออัดและที่ว่างเปล่า แต่ตอนนี้ถึงเวลาหลับตาแล้ว อารมณ์ของวันนั้นมีมากมาย และการร้องไห้ได้กลายเป็นวิธีกล่าวขอบคุณผู้ที่ไม่อยู่แล้ว

การปรากฏตัวของแม่ค้าดอกไม้ชาวเอเชียที่ผมพบในตอนบ่ายใกล้สุสานแห่งหนึ่ง พาผมย้อนกลับไปสู่ความทรงจำจากยุคเก้าศูนย์

Tihany เป็นหญิงสาวที่ยังเยาว์และงดงาม อยู่ในซ่องแห่งหนึ่งใน Hanoi วันนั้นเธอพาผมไปเยี่ยมชมที่นั่น — เพื่อแสดงให้ผมเห็นที่ทำงานของเธอ สำหรับเธอมันก็เหมือนการพาผมชมศูนย์ธุรกิจบนชั้น 54 ของ One Liberty Plaza ใน New York เธอไม่เห็นความแตกต่าง

เธอภาคภูมิใจ มีความสุขกับที่แห่งนั้น เธอได้มันมาด้วยความสามารถและเอาชนะแม่ของเธอ อดีตหัวหน้าของสถานที่นั้น โครงสร้างครอบครัวในอุดมคติ อาจพูดได้อย่างนั้น — สำหรับพนักงานของสำนักพิมพ์บางแห่ง
เธอคล้องแขนผม ให้ผมนั่งลง ยื่นชามะนาวให้ และพูดว่า:

Nando จำไว้เสมอนะ — การโจมตีในสงครามไม่เคยต้องการการตอบโต้ทันที ไม่ใช่การตอบโต้ด้วยอารมณ์ ไม่ใช่การตอบโต้แบบปฏิกิริยา มีเพียงการรอคอย การรอคอยที่เป็นลูกสาวของพฤติกรรมที่มีเหตุผลและตรรกะ ที่ซึ่งชัยชนะคือพันธมิตรเพียงหนึ่งเดียวของคุณ ชัยชนะคือสิ่งที่มอบความพึงพอใจและความสุขให้คุณ และบ่อยครั้งไม่เรียกร้องราคาใด เธอทำเพราะความรัก คล้าย ๆ กับที่พวกเราทำกับผู้ชายอย่างคุณ

การใคร่ครวญนั้นลึกซึ้ง ผมต้องใช้เวลาย่อยมัน — เมื่อคำนึงว่าความไม่รู้ของผมมีชัยเหนือสติปัญญาของผู้หญิงคนสุดท้ายบนโลกเสมอ

ผมเริ่มยิ้ม ภรรยาของผมถามจากอีกห้องว่าผมหัวเราะอะไร ผมเห็นอะไร

ผมบอกเธอว่ามันเป็นเพียงผี

ผีในค่ำคืนหนึ่ง