AİLE VE BIC TEKLİFİ

Eve girdim ve karımı gülümserken buldum.

Sonra kayınbiraderimi ve karısını gördüm, ikisi de gülümsüyordu.

En sonunda, Venedik’ten eşleriyle birlikte gelmiş oğullarımı buldum; hepsi de gülümsüyordu.

Yanı başımda da kızım duruyordu.

Gülümsemeyen bir tek oydu.

Salonda bir koltuğa oturmamı istediler, neredeyse kendi evimde misafirmişim gibi, ve bana kahve getirdiler.

Herkes gülümsüyordu.

Bir an piyangoyu kazandığımızı sandım.

Ama ben hiç kumar oynamadım.

Zaten şanslı doğmuşum.

On dakika kadar geçti, kimse konuşmadı.

Tuvalete gitmek için izin istedim ama talebim reddedildi.

Benim haberim olmayan ne dönüyordu?

Diyafon çaldı.

Giorgia açtı, sonra annesine döndü.

“O. Gelmiş bile.”

Apartmanın dış kapısı açıldığında, birinci katta oturduğumuzdan, burnuma tanıdık bir parfüm kokusu geldi.

Tanıyordum onu.

Ama burada ne arıyordu?

Eve girdi ve karımı sade bir ciao ile selamladı.

Sırf bu bile bunun ilk karşılaşmaları olmadığını söylüyordu bana; birkaç saniye sonra da doğrulandı.

“Merhaba Nando. Mektubumu aldın mı? Otelin hesabını ödedin mi? Unutma: Bu iş daha bitmedi.”

O odada bazı cenazelerde gördüğümden daha fazla insan vardı, oysa ben hâlâ hayattaydım.

Gerçi belki de yalnızca kısa bir süre daha.

Karım sakin olmamı, gevşememi ve dinlememi istedi.

“Sen Chanel’in gerçekte kim olduğunu bilmiyorsun.

Onu bir aracı, Fransız bir meslektaş sanıyorsun; Paris’te sana ve altı hissedara eşlik eden, senin için bağlantıları kuran, her adımını izleyen, seni mahrem biçimde kışkırtıp hiçbir karşılık alamayan kadın.

Ama gerçekte kim olduğunu bilmiyorsun.”

Hassiktir, diye düşündüm.

Nasıl bir senaryo yazmışlar benim etrafımda?

“O, ana hissedarın, hani saatlerce konuştuğun o kadının kızı.

Baştan sona arka planda kaldı.

İzledi.

Dinledi.

Yedek kuvvetti.

Ve şimdi son kartı oynadılar.

Yedincisini.

Her şeyi biliyoruz.

Sana yaptıkları inanılmaz teklifi.

Reddedişini.

Ve hepimizin birlikte sana söylemek istediği bir şey var.”

SENİNLE GURUR DUYUYORUZ

Karım devam etti:

“Chanel’e anlattım, otuz üç yıllık evlilikten sonra bile sana istemediğin bir şeyi yaptırmayı bir kez olsun başaramadım.

İnatçısın, zorsun, bazen de çekilmezsin.

Ama aynı zamanda karakter ve ilke sahibi bir adamsın.

Para hiçbir zaman senin derdin olmadı.

Her şey bir hatırayı korumanın yolu olarak başladı, bir iş kurmak için değil.

Yoksa projeyi köşedeki gazete bayisine satardı.

O, kocam için Amazon’dan fazlasını ödüyor, gerçi Bezos’la akraba mı, emin değilim.”

Herkes güldü.

Toplantı sona ererken Chanel kapıya yöneldi, sonra bir kez daha dönüp baktı.

“Söylesene Nando.

Paris’te güvenlik ekibini neden atlattın ve nerede kaldığını öğrenmemize neden hiç izin vermedin? Hele adın hiçbir Fransız otelinde kayıtlı değilken?”

Gülümsedim.

“Tek bir sebepten.

Kendimi yedi kadından korumak zorundaydım.

Çünkü onlar benim zaafım.”