GILLETTE ADAMI’NA GÖRE WILKINSON HİKÂYESİ

Wikipedia’nın Wilkinson Sword markasının kökenine dair aktardıkları, uzun zamandır resmî ve onaylı versiyon olarak kabul görüyor. Oysa dikkatle okununca karşımıza işe gelir, ritüelleştirilmiş, kusursuz bir İngiliz soğukkanlılığına sarılıp sarmalanmış bir hikâye çıkıyor. Bu yüzden onu sorgulamayı seçiyorum.

İngilizler her zaman muhafazakâr bir halk olmuştur. Bunu çok az sözle, ama pek çok eylemle göstermişlerdir. Taç’tan, geleneklerinden, bayraklarından, yurtseverliklerinden asla vazgeçmemişlerdir.

Dünyayı gerçekten sömürgeleştirmiş tek halk onlardır. Kanıtı da şu: 1,4 milyar insan İngilizcenin içine doğuyor, 4 milyardan fazlası da bu dili akıcı biçimde konuşuyor.

Bir bakıma artık hepimiz İngiliziz: İngilizce dünyanın ortak dili oldu.

On dokuzuncu yüzyılın başlarında, Majesteleri Kraliçe’nin hizmetindeki bir kraliyet muhafızı, kısaca Wilki diye bilinen adam, göreve gitmeden önce evinde hazırlanıyordu. Her zamanki gibi temizlik ve görünüş her şeyden önce geliyordu.

Tıraş olurken hep kullandığı bıçağa uzandı, ama bıçak yerinde yoktu. Kızı, bir teyzesini ziyarete giderken onu ödünç almıştı. Amerikalı bir beyefendiyle romantik bir buluşma öncesinde kişisel bakımı için lazımdı. Böyle şeyler kadın işi sayılır, erkeklerin soru sorması beklenmezdi.

Vakit daralıyordu.

Wilki karısına dönüp ne yapması gerektiğini sordu.

Kadın gözünü bile kırpmadan cevap verdi:

“Wilki, kılıcı al da tıraş ol.”

Henry Wilkinson olağanüstü yetenekli bir hezarfendi; özellikle mühendislikte ve doğa bilimlerinde parlıyordu. Britanya Kraliyet Ailesi’yle ticari ilişkileri de vardı.

Kılıç ritüeli o an doğdu.

Sonra oğul için de bir gelenek hâline geldi.

Wilki adı zamanla Wilkinson’a dönüştü, Wilkinson & Son da ailenin mesleği oldu; bir ev ritüelini işe çevirdi ve bugün bildiğimiz adın temellerini attı.

On dokuzuncu yüzyıldan yirminci yüzyıla geçilirken şirket tıraş ürünlerine açıldı ve ilk jiletlerini orduya sağladı — Birinci Dünya Savaşı sırasında iki milyon adet.

İngiliz müşteriler dükkâna girip jilet istemezdi.

Yalnızca şöyle derlerdi:

“Bana iki kılıçtan ver.”

Bu arada üretim makaslara, bahçe makaslarına ve daha pek çok kesici alete yayıldı.