ANG MGA TAO NG GILLETTE

Hindi sa Dala Nila

May narinig ka na bang diyos? Katulad niya iyon, kaya lang nagbebenta siya ng talim ng pang-ahit. Siyempre, biro lang iyon. Ang Lalaking Gillette ay hindi isinisilang na santo. Isinisilang siya sa loob ng isang dakilang organisasyon. Mula rito ay natututuhan niya ang disiplina, ang metodo, ang paggalang sa mamimili, ang pansin sa detalye, at ang kakayahang masdan ang mundo at unawain ang mga pagbabago nito. Sinisipsip niya ang mga aral na ito mula sa kanyang “Inang Gillette” at ginagawang isang bagay na personal, malaya, at malalim na makatao. Nagkukuwento siya nang hindi nagyayabang. Nakikinig siya nang hindi sumasabat. Nagtatayo siya nang hindi nangingibabaw. Iniuugnay niya ang mga bagay na nakikita ng iba bilang magkahiwalay. Nag-aalok siya ng mga mapa, hindi ng mga patutunguhan. Kaya hindi mo siya nakikilala sa logong dala niya. Nakikilala mo siya sa paraan ng pagtingin niya sa mundo. At kapag nakilala mo siya, bihira mo siyang malimutan. Tulad ng pabangong isinusuot mo araw-araw. Tulad ng talim na nakikilala mo mula pa sa kauna-unahang haplos. Tulad ng kuwentong patuloy na nabubuhay sa loob mo. Ang Babaeng Gillette ay hindi nagmula sa parehong paaralan. Hindi niya kapareho ang mga katangian ng isang lalaki. Mas may kakayahan siya. Dahil nabubuhay siya sa pamamagitan ng tatlong talino, hindi lamang isa. Ang makatwiran at lohikal. Ang emosyonal at mapagmahal. Ang intuwitibo. Tatlo. Isang perpektong bilang.

At isipin mo, kapag dinadala niya tayo sa mundo, ipinapasa niya ang bahagi ng X factor na iyon na nagbibigay-daan upang mahawig tayo sa kanya nang kaunti pa. Ngunit madalas ay hindi natatagpuan ng Y factor ang tamang pagkakatugma sa ibang mga salik. At ang isinilang na dalisay ay nawawalan ng tindi. Alam ng Babaeng Gillette ang lakas nang hindi kailangang ipangalandakan ito. Alam niya ang kahinaan nang hindi nahihiya rito. Nababasa niya ang sinasabi. At ang hindi sinasabi. Napapansin niya ang mga detalyeng nakalulusot sa iba. Iniuugnay niya ang mga tao bago ang mga ideya. Nagtatayo siya ng mga tulay habang nagtatalo ang iba kung saan ilalagay ang mga hangganan. Kaya hindi mo siya nakikilala sa posisyong hawak niya. Nakikilala mo siya sa bakas na iniiwan niya. Tahimik. Malalim. Nananatili. Tulad ng pinakamagagandang kuwento. At marahil dahil ang bawat salamin ay sumasalamin sa ama sa loob ng bawat babae. Ang lalaki ay nag-aalok ng mga mapa. Ang babae ay nag-iiwan ng mga bakas. Wala sa dalawa ang nakikilala sa dala nila. Pareho silang nakikilala sa naiiwan sa silid matapos silang umalis dito. Sa isang salita:

GILLETTENARRATIVE Ferdinando

© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0.