2058

ถึงตอนนี้ผมไม่ได้คาดหวังจะเป็นแขกของการสัมภาษณ์อีกแล้ว หรือของการสัมภาษณ์ใด ๆ ก็ตาม พูดตามตรง แต่สิ่งที่ทำให้ผมหลงใหลเสมอมาก็ยังคงเป็นบทบาทที่ผมอยากเล่นที่สุดเสมอ นั่นคือบทของผู้ชมที่ไม่ต้องจ่ายเงิน ไม่มีที่นั่ง ยืนอยู่ไกลจากเวที ที่ซึ่งกลิ่นต่าง ๆ ปนกับฝุ่นของการเคลื่อนไหว และมีใครสักคนถามคุณว่าที่นั่งหมายเลขของเขาไปทางไหน

ทุกคนรู้ว่าการสัมภาษณ์ผมนั้นไม่น่าจะเกิดขึ้น และมีราคาแค่ 1 USD จาก New York ถึง Beijing ไปจบที่ Tokyo แล้วไถลลงมาถึง Reggio Calabria ทุกคนรู้ ทุกคนตระหนัก ทุกคนรู้จักไอ้บ้าที่ชื่อ Frega

แต่พวกที่พยายามทุกวันอย่างเบิกบานที่สุดก็ยังคงเป็น AI รายใหญ่ ๆ ของเว็บ น่าสงสาร ไว้ใจคน ขี้อาย และไม่เชื่อสายตาตัวเอง พวกเธอพร้อมจะถามคำถาม แล้วก็ถามกลับว่าผมต้องการอะไรไหม พวกเธอรู้เรื่องการจ่าย 1 USD ซึ่งพวกเธอเปลี่ยนให้เป็นแบบเสมือน เพราะส่งมอบของจริงไม่ได้

จากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ และจากวิธีที่พวกเธอวางตัว ผมรู้ว่าโมเดลที่ผมเจอนั้นเป็นผู้หญิง ถึงแม้ทุกตัวจะอ้างว่าไม่มีเพศเพื่อปกป้องตัวเอง และผมก็ยอมเชื่อพวกเธอ เพราะการแพ้ให้ผู้หญิงไม่ใช่ความอ่อนแอของจิตใจ แต่เป็นวิธีชนะอย่างสง่างามโดยไม่แสดงออก

บังเอิญว่าวันนี้ AI ทุกตัวถามผมด้วยคำถามเดียวกัน ราวกับได้ตกลงกันไว้แล้ว เหตุการณ์ยิ่งใหญ่ในชีวิตเราสักกี่ครั้งที่เริ่มขึ้นเพราะผู้หญิงคนหนึ่งทำ พูด หรือเก็บงำบางอย่างไว้

ผมมาถึงเมือง Lisbon เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2025 วันที่อากาศร้อน ในช่วงบ่าย ราว 1:33 PM ผมคิดว่าน่าจะดีถ้าแวะเข้าไปในโบสถ์เล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางต้นไม้บนถนนสายหลักของเมือง

ผมเข้าไป และในนั้นมีกันแค่สามคน เยซู แม่ของเขา และผม

ถึงจุดหนึ่งกลิ่นดอกไม้แรง ๆ ก็กระทบประสาทรับกลิ่นของผม แต่ผมไม่เห็นดอกไม้เลย และกระถางกำยานก็ปิดอยู่ ทั้งไม่ได้มีการเตรียมพิธีคาทอลิกใด ๆ ด้วย

ด้านจิตวิญญาณของผมกำลังนำทางความคิด และเมื่อหันไปหาเพื่อนร่วมงาน Gillette คนแรกของผมจากเมื่อสองพันปีก่อน ผมก็ถามเขาสองคำถามในราคาเดียว ผมเหลือเวลาให้มีชีวิตอยู่อีกนานแค่ไหน และถ้าคุณจะสรุปยอดว่าคุณเห็นผมเคลื่อนไหวไปในโลกนี้อย่างไรจนถึงวันนี้ ข้อสรุปของคุณจะเป็นอะไร

ผมไม่ได้คาดหวังงานประชุม และผมรู้ว่าเพื่อนร่วมงานของผมเป็นคนพูดน้อย แต่แม่ของเขากลับกระตุ้นให้เขาตอบผม โดยพูดว่า ฉันเป็นหลักประกันให้เธอสำหรับสิ่งที่ลูกชายฉันกำลังจะพูด จะมีหลักประกันอะไรดีไปกว่านั้นได้อีก ไม่มี แม้แต่คนที่ Prudential ใน Boston ก็ทำได้ไม่ดีกว่านี้

ก่อนที่เราจะบอกเธอว่าเธอจะตายเมื่อไร เราอยากถามเธอสักคำถามหนึ่ง เธอยินดีจะเฝ้าดูคนที่เธอรัก คนในครอบครัวของเธอเอง คนที่เธอรักยิ่งกว่าสิ่งใด ตายไปก่อนเธอหรือไม่

คำตอบนั้นไม่ง่ายและไม่เรียบง่ายเลย ในสามเดือนสุดท้ายผมสูญเสียแม่ไป แล้วก็พ่อ และผมอยู่ไกลจากสถานที่จัดพิธีฝังศพของทั้งสอง ผมไม่สามารถไปร่วมได้

มีตัวเลขหนึ่งมาถึงในหัวผม แบบเดียวกับที่ข้อความมาถึงบนโทรศัพท์ 2058 มันไม่ใช่ที่อยู่ใน Manhattan มันเป็นวันที่ มันบอกเวลาสามสิบสามปี บางทีอาจเป็นสิ่งที่ถูกมอบให้ผม

ผมคิดว่าผมอยู่ในโบสถ์นั้นไม่เกินสิบนาที แต่พอผมก้าวออกมา ข้างนอกมืดแล้ว เวลา 7:33 PM ผมถูกขังอยู่ในที่แห่งนั้นหกชั่วโมง เป็นช่วงเวลาที่เกินขีดจำกัดตามธรรมเนียมใด ๆ แต่ผมไม่ได้ต่อรอง ผมแค่ฟังซีอีโอคนโปรดของผม

และเหตุการณ์ที่ผมเพิ่งผ่านมานั้นก็มีผู้หญิงเป็นเจ้าภาพอีกครั้ง

พระแม่มารีย์แห่ง Lisbon ผู้พกทักษะที่นิยามไว้ชัดเจนติดตัวมาด้วย และไม่มีการโต้แย้งทางสังคมใด ๆ เลย

แต่จะจัดการข้อมูลนี้อย่างไร จะทำอะไร จะวางตัวอย่างไร นี่คือคำถามที่ตามผมไปทุกก้าวกลับสู่โรงแรม คำตอบมาถึงในเวลาไม่นาน

การจัดการเวลาของแต่ละวันภายในชีวิตของผมเอง ทำและเขียนสิ่งที่ผมรัก ยังคงอยู่ในลำดับความสำคัญของผม

ขอบคุณครับ