USAILI KATIKA REVLON

Nilikuwa nimesoma kwamba Ronald Perelman alijaribu zaidi ya mara moja kulazimisha utwaaji wa Gillette, lakini Mjomba Warren alimzuia kila mara, naye Perelman, akiwa na hasira kuliko wakati wowote, alilipigia kelele jambo hilo lakini akaendelea kufanya alichofanya siku zote — kuwavunja wengine wote mapumbu.

Nilipigiwa simu na uongozi mkuu wa Revlon Italia — mkurugenzi wao wa mauzo alitaka kukutana nami Catania. Nilimwambia baba yangu, naye akasema: “Bila shaka, lazima uende. Ni nafasi ya kujua kama soko linakuthamini, na wanapendekeza na kutoa nini — lakini usifanye kosa la kuamua kwa mhemko. Lichukue uende nalo nyumbani, lifikirie, na hapo tu ndipo utoe jibu.”

Nilifika kwa wakati kamili Ijumaa ile asubuhi, saa 4:30, Hotel Jolly, Catania. Na nikiingia ukumbini — nakutana na nani? Meneja wangu wa Kanda wa Gillette, ambaye, akiniona, anapigwa na butwaa na kusema: “Unafanya ushenzi gani hapa — hukupaswa kuwa nje katika eneo lako?”

“Nimechukua siku ya likizo. Utaiona katika ripoti ya mwezi niliyokutumia wiki nne zilizopita, siku hii hasa imewekwa alama.”

“Basi unafanya nini hapa?”

“Aa, nimekuja tu kukutana na mtu. Anataka kunifahamu — natumaini ni mwanamke, angalau, ili mzaha uendelee” — na, bila kukusudia, silika yangu ikathibitika kuwa sahihi, kwa sababu katika mkutano nilimkuta mwanamume, lakini mwenye ukike mwingi, kupita kiasi.

Usaili ulidumu dakika saba. Pale aliposimama aje kuketi kando yangu, nilihisi kwamba nia haikuwa ya kibiashara — lakini sikuwahi kamwe kumpa adui nafasi, ya kikazi wala ya binafsi.

Nilirudi nyumbani nikampeleka baba yangu kula gelato, katika kilomita nzuri kuliko zote Italia — angalau ndivyo wasemavyo kuhusu ufuko wetu wa bahari wa Reggio Calabria. Aliuliza ilikwendaje, nami nikasema ofa haikustahili kuzingatiwa hata kidogo, na kwamba baada ya kuwashukuru, nilikataa nikaondoka.

Sikuwahi kusimulia undani wala maelezo mahususi — hilo nilifundishwa na mama yangu, Gillette. Naye hakuwahi kukosea.