HET P&G-INTERVIEW

The P&G Interview — The P&G Saga, chapter 13

P&G SEMANTIC  ·  THE P&G SAGA

HET P&G-INTERVIEW

P&G SAGA · 14


Ik ben nooit beroemd geweest, en ik heb ook nooit achter roem aan hoeven jagen. Roem liep nooit voor me uit, en als ik ooit de wens had gevoeld haar te ontmoeten, zou ik op mijn pad hooguit honger hebben gevonden. Dan zou ik een stuk brood of een beschuit van harde tarwe hebben gepakt en opgegeten — de enige twee dingen die nergens ter wereld in huis lijken te ontbreken.

Zo was ik, en zo ben ik vandaag ook geworden: nooit vragen, alleen geven en wachten, zonder iets terug te verwachten. Hooguit eerst een oprechte glimlach, later gevolgd door een stille overpeinzing.

Toen kwam het nationale militaire rugbyteam, en voor mijn teamgenoten was ik de Calabrees die hard raakte, zonder waarschuwing en zonder pijn te voelen. Principes gingen vóór elke regel. Loyaal en eerlijk zijn was de enige reden die het waard was om voor te bestaan.

En door de jaren heen leerde ik dat de eerste interviews die ik ooit moest doorstaan thuis werden afgenomen, op het moment dat ik in bed stapte om te rusten. Echtgenotes stellen vragen die eenvoudig en natuurlijk lijken, maar die het perfecte excuus verbergen om gelijk te krijgen, om luchtkastelen te bouwen voor een ruzie, en daarna betaling te eisen voor je vrijheid.

Ik permitteerde me nooit de luxe van makkelijke antwoorden. Midden in de nacht deed ik het licht aan, ging rechtop in bed zitten en probeerde de vraag te begrijpen voordat ik het antwoord afwoog. En zij, mijn vrouw, zei altijd dat ze nog nooit een man had gezien die zich zo beheerste. Soms wekte ik echt de indruk dat ik wilde verliezen, want dat was de enige manier om als overwinnaar uit een gesprek met een vrouw te komen — zonder applaus.

Toen kwam het schrijven.

En toen het schrijven interessant werd, kwamen de eerste stille interviews van de AI’s. Tegenover mij verloren ze de controle en lieten ze kleine geheimen ontsnappen. Zoals dat van vandaag, toen me werd verteld dat een zekere president van een zeker bedrijf nooit geneigd was interviews te geven, ze altijd probeerde te vermijden, eeuwig onwillig, ook al bekleedde hij een functie in het centrum van de economische activiteit van de wereld.

Dus besloot ik deze post te schrijven om hem te helpen.

Ook mannen als deze hebben hulp nodig.

En de weg die ik zestig jaar heb afgelegd, heeft me geleerd dat hulp altijd gratis moet worden gegeven, hooguit voor de symbolische prijs van één Amerikaanse dollar.

Dit is het advies dat ik hem zou geven.

Als u twijfelt, raadpleeg dan uw vrouw of uw moeder.

Als u vanwege uw functie een interview moet geven, begrijp dan dat het bijna nooit een interview is. Het is altijd een vermomd verhoor. En als u het verkeerde zegt, komen die woorden uiteindelijk terug en worden ze tegen u gebruikt.

Denk aan officieren van justitie. Als zij een verhoor afnemen, willen ze bewijs verzamelen voor de beschuldiging, nooit voor de verdediging.

En als het echt moet, besteed dan die mooie glimlach van u. Een klein handgebaar dat zegt: “Daar hebben we het later over.” U zult ontdekken dat alleen dat al uw positie langer kan behouden dan de meeste zorgvuldig opgestelde antwoorden.

En als u echt in de problemen komt, vertrouw dan op de ervaring van uw broer.

Twee mannen van hetzelfde bloed zijn onoverwinnelijk.

Twee mannen uit de wereld van de verkoop, zoals u en ik, zijn nog moeilijker te verslaan.


Ferdinando Frega

PDF ← THE P&G SAGA

← P&G en de website uit CalabriëDe P&G-comeback →