Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ

Ζούμε σε μια εποχή που γιορτάζει την κίνηση. Κι όμως, οι άνθρωποι που άφησαν το πιο βαθύ σημάδι ήταν αυτοί που έμειναν — πιστοί σε μια αρχή, μια υπόσχεση, ένα πρόσωπο.

Η συνέχεια πρέπει να χτίζεται μέρα με τη μέρα, στο αόρατο κομμάτι της ζωής που σχεδόν κανείς δεν βλέπει.

Το να μένεις δεν είναι γεωγραφικό ζήτημα. Είναι ηθικό ζήτημα — μπορείς ν’ αλλάξεις χώρα δέκα φορές και να παραμείνεις πιστός σ’ αυτό που έχει σημασία.

Ίσως η ζωή δεν θα μας ρωτήσει πόσα μέρη διασχίσαμε, αλλά όταν ήταν η στιγμή να μείνεις, πού ήσουν; Η απάντησή μου δεν είναι τέλεια. Όμως είναι ειλικρινής. Έμεινα.