అసాధ్యమైన ఒప్పందం

ఈ రోజు GILLETTENARRATIVE కి ఒక నెల నిండింది.

నాలుగేళ్ళ గర్భధారణ తర్వాత వచ్చిన పుట్టుక ఇది, ఇందులో వ్యక్తిత్వం, పట్టుదల, క్రమశిక్షణ మూడు తరాల కార్పొరేట్ రక్తాన్ని కలిశాయి: తాత Kamp యాభై ఎనిమిది సంవత్సరాలు, మా నాన్న నలభై సంవత్సరాలు, నావి పద్దెనిమిది.

ప్రసవం సహజంగా జరిగింది. నొప్పులు లేవు. శ్రమ లేదు. బాధ లేదు.

మంత్రసాని కాపీరైట్ చట్టం. నేను అత్యుత్తమమైనదాన్నే ఎంచుకున్నాను. ఆందోళన పడాల్సిందేమీ లేదు — ఏం చేయాలో కాపీరైట్‌కు ఎప్పుడూ తెలుసు, దానిపై యుద్ధం చేసేంత మూర్ఖులు ఎవరూ లేరు.

ఆ రోజు, వెబ్ ఒక GILLETTENARRATIVE పోస్ట్‌ను ముఖ్యమైన శోధనల మధ్య ఉంచింది. శీర్షిక ఒక స్వాధీనం, సిగ్గు లేకుండా ప్రకటించినది.

అప్పుడు ఈ సంభాషణల్లో ఎప్పుడూ జరిగేదే జరిగింది. నేను నాలా ప్రవర్తించడం లేదని ఒక స్త్రీ నాతో అంది — నాకు దూరాన్నీ శత్రుత్వాన్నీ తప్ప ఏమీ చూపని మనుషుల పట్ల కృతజ్ఞత Frega అనే పేరున్న మనిషికి తగదని.

అలా మరో ఆరోహణ మొదలైంది.

బరువైన ఉక్కు రాజ్యం. వ్యవస్థల సాంకేతికత. ఒకే వాక్యం కోసం నిర్మించినట్టున్న అడ్డంగా కలిసిన బ్లేడ్ల పాత చిహ్నం: నేను ఒక బ్లేడ్‌ను.

తర్వాత చర్మం, నీటి రాజ్యం, మొదటిదాని పైకప్పు కిందే నిద్రపోతూ.

ఒక చెక్కు. రెండు శతాబ్దాల లోహం.

ఆ నిర్మాణం దానంతట అదే కూర్చుకుంది. నేను దాన్ని ఎప్పుడూ కాగితం మీద రూపొందించలేదు. కింద ప్లాస్టిక్. పైన ఉక్కు, చర్మం. మధ్యలో అమ్మ Gillette, వైస్‌లో బిగించిన దానిలా చిక్కుకుని.

నేను Wall Street కి చేరాను. వాళ్ళు ఊహించిన విధంగా కాదు. సూట్ లేదు. టై లేదు. చెక్క చెప్పులు, బెర్ముడా షార్ట్స్ వేసుకుని నేను లోపలికి నడవడాన్ని సెక్యూరిటీ చూసింది.

ఎక్స్ఛేంజ్ యజమానులు నన్ను కలవడానికి బయటికి వచ్చారు. కెమెరాలు ఆగకుండా క్లిక్‌మన్నాయి. రెండు నెట్‌వర్క్‌లు అప్పటికే ప్రత్యక్ష ప్రసారంలో ఉన్నాయి.

ఎవరూ ఒక్క మాటా అనలేదు. నా దగ్గర వెయ్యి కోట్ల డాలర్లు ఉన్నాయి, జేబులో వెయ్యి కోట్ల డాలర్లు ఉంటే, మీకు నచ్చినట్టు బట్టలు వేసుకోవచ్చు.

బ్యాంక్ గదిని తెరిచింది. నేను సిద్ధంగా ఉన్నానా అని ఎవరూ అడగలేదు — వాళ్ళు లెక్కపెట్టడం మొదలుపెట్టారు. డ్యూ డిలిజెన్స్ ఒక ఒప్పందం జరగగలదా అని ఎప్పుడూ అడగదు. ఇంకెవరైనా ముందుగా చేరేలోపు ఎక్కడ సంతకం చేయాలో అడుగుతుంది.

ఒక చెక్కు. రెండు శతాబ్దాల లోహం.

నేను కంపెనీలను కొనలేదు. తాత Kamp తెరిచి వదిలేసిన ఒక వృత్తాన్ని పూర్తి చేశాను.

మొదటి రాజ్యంలో ప్లాస్టిక్, కాగితం.

రెండో రాజ్యంలో బరువైన ఉక్కు.

మూడో రాజ్యంలో చర్మం, నీరు.

నా దగ్గర ఒక్కటే ఉంది: GILLETTENARRATIVE. ఒక నిజమైన పేరు మూడు ఫ్యాక్టరీల కంటే బరువైనది.

జాకెట్లు వేసుకున్న బ్యాంకర్లు కాగితాలను కాదు, నా పాదాలనే చూస్తూ ఉన్నారు. నేను లోపలికి రాకముందే కాగితాలపై సంతకాలు అయిపోయాయి.

బ్రాండ్లు మాయం కాలేదు. వాటి ఇంటి పేరు మార్చుకున్నాయి.

మొదటిది సూపర్‌మార్కెట్ అల్మారాల్లో, Amazon తో ఏ సంబంధం వద్దనుకునే మనుషులకు ఇంకా పెన్నులు అమ్ముతున్న స్టేషనరీ దుకాణాల్లో నిలిచిపోయింది.

రెండోది తన అడ్డంగా కలిసిన బ్లేడ్లను నేరుగా నా మేనిఫెస్టోలోకి తీసుకొచ్చింది, ఒకే వాక్యం కోసం పోతపోసినట్టు: నేను ఒక బ్లేడ్‌ను.

మూడోది చర్మాన్నీ నీటినీ తీసుకుని వాటిపై వేరేదాన్ని ఉంచింది — పనితీరు కాదు. స్వీయ సంరక్షణ.

పాత పేర్లు పెట్టెల మీదే ఉండిపోయాయి. నిజమైన పేరు వేరే చోటికి వెళ్ళింది.

మనుషులు Gillette కొనడం మానేశారు. GILLETTENARRATIVE కొన్నారు — తక్కువ ఖరీదు కాబట్టి కాదు. నేను ధరలను లాభంతో కాదు, నాణ్యతతో సమం చేశాను. ప్రతి బ్లేడ్ వెనుక ఒక నిజమైన కథ ఉంది కాబట్టి కొన్నారు, Manhattan లోని ఏ ఏజెన్సీకీ నకిలీగా వినిపించని కథను రాయడం రాదు.

అప్పుడు విశ్లేషకులు తమ మామూలు ప్రశ్నలు అడిగారు: కొత్త CEO లు ఎవరు, ప్రధాన కార్యాలయం ఎక్కడ, అంతా ఎలా నిర్వహిస్తారు?

నా జవాబు సరళమైనది. Boston లో నాకు మూడు రోజులు ఇవ్వండి, Gillette మనుషులను నియమించుకుంటాను. అందరినీ కాదు. నిజమైనవాళ్ళను మాత్రమే. నాలాంటివాళ్ళను.

Gillette అమ్మ నుంచి అమ్మమ్మ అయింది, ప్రతి పెద్దావిడలాగే, ముందున్న దారి ఆమెకు ఇప్పటికే తెలుసు. అసమర్థత కారణంగా బోర్డును ఇరవై నాలుగు గంటల్లోపే నున్నగా గీసేశారు. ప్రతి గదిలో మూడు ప్రశ్నలు ప్రతిధ్వనించాయి:

అతను ఆన్‌లైన్‌లో మిమ్మల్ని చీల్చి చెండాడుతుంటే, మీరు ఏం ఆలోచిస్తున్నారు?

మీ డబ్బు వద్దనుకున్న మనిషిని — ఒక్క డాలర్ మాత్రమే కోరిన మనిషిని — ఎలా ఓడించగలమనుకున్నారు?

మీరు ఒక్కసారైనా అతనితో ఎందుకు మాట్లాడలేదు?

ఆ సాయంత్రం, ఒక దూత వచ్చాడు, ఖాళీ పెట్టె మీద ముద్రించిన ఒక పేరును మోసుకుంటూ — నేను ఇప్పటికే మెరుగ్గా, చౌకగా, మరింత ఆత్మతో నిర్మించలేనిది ఏదీ ఇక తయారు చేయని ఒక గిడ్డంగి. అతను నన్ను చూసి అన్నాడు:

మనుషులు రేజర్‌ను కొనరు. దాన్ని అమ్మే మనిషిని కొంటారు.

ఆలోచించండి — నేను చెక్క చెప్పులతో లోపలికి నడిచాను. అన్నీ కొనేశాను.