CHIROMANTIS WALL STREET — CONTINUATIO II
WALL STREET · 11
Consilium ceperam Miami redeundi.
Sex menses.
Satis temporis ad quiescendum, ad linguam Hispanicam acuendam, ad mulieres Cubanas comminus observandas.
Semper praeda mea dilectissima fuerant.
Superforum intravi, et fatum ante plaustellum advenit.
Mulier ante me apparuit.
Cubana.
Statim eam agnovi.
Illa me agnovit.
Paucis secundis me intuita est.
Deinde dixit:
«Quid, malum, hic facis?»
«Obsonium emo.»
«Minime. In terra dico. Nonne iam apud inferos esse debebas?»
Eam de sermone Anglico laudavi.
Sine menda.
Optimae mulieres semper duae simul esse sciunt:
dulces cum notitias volunt,
immites cum eas adeptae sunt.
Rogavit quomodo valerem.
Quomodo valetudo mea se haberet.
Quomodo omnino adhuc viverem.
Ubi uxor mea esset.
Et, ante omnia:
«Quomodo iuvenis manere et ipsum diabolum vincere potuisti?»
Dixi me laophorium capere debere.
Id verum erat.
Non dixi quo.
Valedixi et evanui.
· · ·
Domum reversus, statim obdormivi.
In somnio vidi aliquem scalas domus meae in Italia ascendentem.
Eum noveram.
Aut fortasse non.
Deinde intellexi.
Ipse erat.
Indus ex urbe Cincinnati.
Ille cum charta dollarii subscripta.
Ad summum gradum pervenit.
Me amplexus est.
Subrisit cum illa gravitate Britannica quam quidam Indi melius gerunt quam ipsi Britanni umquam potuerunt. Deinde me graviter aspexit.
«Frega, quaeso — ubi est latrina?»
Subito expergefactus sum.
Ianuam latrinae quaesivi.
Deinde intellexi me adhuc in somnio esse.
Me converti.
Sella rubra occupata erat.
Iterum ille.
Umbra Bostoniensis.
Ridens.
«Sciebam te non timere. Vir es cum testiculis.»
Deinde aliquem iuxta se monstravit.
«Ecce quam adduxi.»
· · ·
Mulier procera.
Elegans.
Americana.
Circiter quadraginta annos nata.
Habitus moderatricis.
Oculi eius qui documenta subscribit quae aliorum vitas finiunt.
Manum porrexit.
«Copyright Office. Washington D.C.»
Annui.
«Mira promotio. Quomodo huc pervenisti?»
«Epistulam electronicam a te accepi.»
«Et deinde?»
«Eam legi.»
«Et deinde?»
«Cor meum non sustinuit.»
Umbra risu effusa est.
Ego non.
«Me paenitet.»
«Noli.»
«Immo, serio.»
«Immo, serio — me quoque.»
· · ·
Consedit.
Cubiculum perlustravit.
Me perlustravit.
Deinde dixit:
«Tu es vir quem tota vita exspectavi.»
«Ratio implicata videtur ad aliquem conveniendum.»
«Optima erat quam invenire potui.»
«Minime. Crede mihi. Optima non erat.»
Paulisper tacuit.
Deinde eam rogavi solam quaestionem quae referebat.
«Ante Copyright Office — ubi laborabas?»
«Apud societatem multinationalem Americanam. Detergentia.»
«Quomodo erat?»
«Ut proposita attingas, mori oportet.»
«Quid sibi vult?»
«Ad litteram. Te laborare cogunt donec rumparis.»
· · ·
Tacui.
Deinde subrisi.
«Me paenitet, carissima.»
«Cur?»
«Dimensionem perperam elegisti.»
«Quid dicis?»
«In vita semper — et tantummodo — res stili est.»
Fenestram monstravi.
Terra adhuc illic erat.
Confusa.
Clamosa.
Plena difficultatum.
«Omnes audio.»
«Etiam umbras?»
«Praesertim illas.»
«Cur igitur nobiscum non venis?»
«Quia hic infra adhuc aliquid perficiendum habeo.»
Umbra Bostoniensis annuit.
Moderatrix oculos demisit.
Spe deiecta videbatur.
· · ·
Surrexi.
Ad ianuam ambulavi.
Deinde me converti.
«Obiter —»
«Quid?»
«Ego quoque in detergentibus versor, ut fit.»
«Ergo?»
«Sed neminem mori exspecto ut proposita mea attingam.»
Umbra risu ululavit.
Illa subrisit — primum.
Cum oculos rursus aperui, solus eram.
Nemo in cubiculo relictus.
Nullae umbrae.
Nullae moderatrices.
Nulli Indi latrinam quaerentes.
Tantum sella rubra.
Adhuc me spectans.
Quasi iam sciret quis proxima nocte venturus esset.
Ferdinando
← Chiromantis Wall Street — ContinuatioSocietas Umbratilis Wall Street →
Ceteras Fabulas Explora
The Corpus · Mappae · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Contactus
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.