GILLETTE — Η ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΑΓΟΡΑ

Υπάρχει ένα φαινόμενο που οι Ιταλοί γνωρίζουν καλά μόνο στον κόσμο της ένδυσης και στην αγορά τροφίμων: όταν ένα προϊόν αρχίζει να προκαλεί παγκόσμιο ενδιαφέρον, όποιος μπορεί να εκμεταλλευτεί ανεπίσημες μεθόδους για να κάνει δουλειές γίνεται παράλληλος πωλητής.

Η προστασία καλύπτει μόνο το επίσημο προϊόν, ποτέ το πλαστό — όμως, όπως θα δούμε, το πλαστό γίνεται μερικές φορές σχεδόν αδύνατο να αναγνωριστεί, τόσο υψηλή είναι η ποιότητα της κατασκευής του, και πέρα από το ότι εξαπατά τους πελάτες, αφήνει τους καταναλωτές να μην ξέρουν καν ότι εξαπατήθηκαν.

Τη δεκαετία του 1980, ένα από τα πιο της μόδας εμπορικά φαινόμενα στην αγορά ήταν η εκμετάλλευση της αδυναμίας των συναλλαγματικών αγορών — είχαμε πάνω από εξήντα επίσημα, διαπραγματεύσιμα νομίσματα — με αγορά προϊόντων στο εξωτερικό και μεταπώλησή τους στο εσωτερικό.

Όταν, σε μια συνέντευξη, είπαν στον τότε Ιταλό διευθύνοντα σύμβουλο ότι, απέναντι σε 200 δισεκατομμύρια λιρέτες ιταλικού τζίρου, το φαινόμενο των παράλληλων εισαγωγών αντιπροσώπευε για τη Gillette μόνο 1 έως 5 δισεκατομμύρια — ποσό που θεωρούνταν αμελητέο, αφού κάθε ενέργεια για να μπλοκαριστούν αυτές οι επιχειρήσεις θα κόστιζε πολύ περισσότερο από την ίδια τη ζημιά — εκείνος απάντησε:

Αν επιτρέψουμε σήμερα σε μια χούφτα ανθρώπους να εισβάλουν στα σύνορα μιας εταιρείας όπως η Gillette, νομιμοποιούμε μια πρακτική που είναι ανέντιμη, ακόμη κι αν δεν είναι παράνομη — και η αρχή των ανθρώπων της Gillette αξίζει περισσότερο από τα χρήματα.

Οι δημοσιογράφοι αποσύρθηκαν σαν να τους είχαν χτυπήσει. Κανείς δεν δημοσίευσε την ιστορία, γιατί άγγιζε κάτι για το οποίο κανείς δεν μιλά ποτέ: τις αξίες.

Δεν ήταν ποτέ ζήτημα κέρδους. Μόνο ανθρώπων.