SEROK Û RÊVEBERÊ GIŞTÎ YÊ GILLETTE

Şirket çiqas mezintir be, ji çiqas bêtir bazaran re xizmet bike, portfoliyoya wê ya hilberan çiqas firehtir be, ewqas jî, bi awayekî paradoksal, berpirsiyariyên rasterast ên serokê lijneyê kêmtir xuya dikin.

Dibe ku wek gotineke provokatîf xuya bike, lê pir caran tam wisa dixebite.

Gava mirov ji derve li şirketeke pirneteweyî ya mezin dinêrin, meyl dikin ku serokê lijneyê wek fermandarê mutleq ê keştiyê xeyal bikin. Di rastiyê de, di pargîdaniyên nûjen de, serokê lijneyê pir caran desthilatdariya sazûmanî, berdewamî û têkiliya bi Lijneya Rêveberiyê û parvedaran re temsîl dike.

Kesê ku bi rastî her sibe derdikeve meydana şer kesekî din e: rêveberê giştî.

Rêveberê giştî ew e ku divê encaman bîne.

Rêveberê giştî ew e ku divê rave bike çima firotan zêde dibe an kêm dibe.

Rêveberê giştî ew e ku divê ji bo windakirina para bazarê pasaw bîne.

Rêveberê giştî ew e ku divê bi grevan, krîzên pîşesaziyê, vegerandina hilberan, xeletiyên stratejîk û guhertinên rêxistinî re mijûl bibe.

Bi kurtî, rêveberê giştî di bin çavdêriyeke domdar de dijî.

Her çaryek dadbarî tîne.

Her sal nirxandin tîne.

Her biryar bihayekî hildigire.

Gava tişt baş diçin, rûmet tê parvekirin.

Gava tişt xirab diçin, berpirsiyarî bi gelemperî dikeve ser maseyeke tenê.

Ya rêveberê giştî.

Serokê lijneyê, ji aliyê din ve, herêmeke sofîstîketir dagir dike.

Serokê lijneyê beşdarî biryarên stratejîk dibe.

Serokê lijneyê alîkariya diyarkirina rêgezê dike.

Serokê lijneyê bandorê li pêşîniyan dike.

Serokê lijneyê bi parvedaran re têkilî datîne.

Serokê lijneyê têkiliyan ava dike.

Serokê lijneyê hevsengî û avahiyên hêzê birêve dibe.

Lê dîsa jî serokê lijneyê kêm caran li eniya pêşîn a operasyonê xuya dibe.

Ew rolek e ku bêtir li ser bandorê hatiye avakirin, ne li ser bicîhanînê.

Bêtir li ser rêberiyê, ne li ser berpirsiyariya rasterast.

Bêtir li ser hêzê, ne li ser li ber çavan bûnê.

Ji ber vê yekê, di pargîdaniyên mezin de, têkiliya navbera serokê lijneyê û rêveberê giştî yek ji dînamîkên herî nazik ên tevahiya sîstemê ye.

Li ser kaxezê, ew wek hevalbend xuya dikin.

Di rastiyê de, ew pir caran ji hewcedariyên cuda re xizmet dikin.

Serokê lijneyê dixwaze saziyê biparêze.

Rêveberê giştî divê performansê biparêze.

Serokê lijneyê bi zimanê îstîqrarê difikire.

Rêveberê giştî bi zimanê encaman difikire.

Serokê lijneyê dikare li bendê bimîne.

Rêveberê giştî divê yekser bersivê bide.

Gava her du rol li hev bin, rêxistin xurttir dibe.

Gava nakokî derdikeve holê, tevahiya şirketê zû tengezariyê hîs dike.

Rêvebir êdî nizanin li pey kê herin.

Pêşînî nezelal dibin.

Biryar hêdî dibin.

Siyaseta hundirîn dest pê dike cihê pêşbaziya li bazarê bigire.

Û pir caran, rêveberê giştî ye ku di dawiyê de bihayê wê dide.

Ji ber sedemeke pir sade.

Lijneya Rêveberiyê dikare di nav çend deqeyan de rêveberê giştî biguherîne.

Guhertina serokê lijneyê gelek tevlihevtir e.

Ji ber vê yekê rêveberê giştî yê pargîdaniyeke mezin xwedî cihekî yekane ye.

Rêveberê giştî berpirsiyariyên mezin hildigire.

Rêveberê giştî bi hezaran kesan birêve dibe.

Rêveberê giştî bi mîlyaran dolar dilivîne.

Rêveberê giştî biryarên ku bandorê li tevahiya bazaran dikin dide.

Û dîsa jî, ev post her tim demkî ye.

Rojekê rêveberê giştî dikare wek mîmarê serkeftinê were pîrozkirin.

Çend çaryek şûnde, heman rêveberê giştî dikare bibe şiroveya sereke ya pirsgirêkên şirketê.

Serokê lijneyê, di vê navberê de, pir caran bîranîn û berdewamiya sîstemê temsîl dike.

Yek bicîh tîne.

Yê din çavdêriyê dike.

Yek direve.

Yê din temaşe dike.

Yek encaman tîne.

Yê din hêzê diparêze.

Û di nav vê hevsengiya nazik de ye ku yek ji rastiyên herî kêm nîqaşkirî yên rêveberiya pargîdaniyan zelal dibe:

di pargîdaniyên mezin de, hêz û berpirsiyarî her tim ne di heman ofîsê de rûdinin.