GILLETTE, GEEN RETOUR, ALSTUBLIEFT

Op 1 december 2003 verliet ik Moeder Gillette.

Ik keerde de bedrijfswereld de rug toe en liet een functie achter die ik achttien jaar had bekleed.

Het was geen dramatische beslissing.

Het voelde eerder alsof ik een oud pak terug in de kast hing en besloot het niet meer te dragen.

Niet omdat het versleten was.

Gewoon omdat het niet meer leek op de persoon die ik wilde worden.

Dus ging ik op zoek naar een ander pak.

Een met genoeg ruimte voor een toekomst waarvoor ik niemands toestemming nodig had.

Daar had het verhaal moeten eindigen.

Maar sommige verhalen zijn helemaal niet van plan te eindigen.

Ze wachten gewoon.

En op een dag sturen ze je de rekening.

Bijna drieëntwintig jaar later houden mensen me op straat staande en zeggen:

“Wat fijn dat je weer voor Gillette bent gaan werken.”

Het probleem is dat dat niet zo is.

En dat uitleggen blijkt verrassend moeilijk.

Dan komen de theorieën.

“Jij leidt nu GILLETTENARRATIVE, de nieuwe uitgeefdivisie van het beroemde merk.”

Op dat moment verlaat de werkelijkheid officieel de kamer.

Meestal volgt dan de volgende vraag:

“Hoe heb je dat in godsnaam voor elkaar gekregen? Eenenzestig jaar oud, geen universitair diploma en een spectaculaire vier voor Italiaans.”

Ik weet zelden wat ik moet antwoorden.

Dan beginnen oud-collega’s te bellen.

Sommigen lijken oprecht te willen weten of er binnen het merk misschien ook plaats voor hen is.

Toen ontdekte ik iets wat niemand me ooit had uitgelegd:
literatuur heeft bijwerkingen waar niemand je ooit voor waarschuwt.

Had ik dat eerder geweten, dan had ik misschien een rustiger beroep gekozen.

Vissen, misschien.

Zeker niet de verkoop.

Inmiddels heeft zelfs de burgemeester van mijn geboortestad het verhaal gehoord.

Ik hoop alleen dat hij niet bij mij voor de deur komt staan met de vraag of ik iemand wil aannemen.

Dan zou ik een praktisch probleem hebben.

Ik heb geen kantoren.

Geen hoofdkantoor.

Geen personeelsafdeling.

Alleen een bureau.

Een toetsenbord.

En een leven vol verhalen.

De rest draag ik met me mee.

Want ik zou eerlijk gezegd niet weten waar ik het anders moest laten.

Welkom op Gillettenarrative.com.

Je bericht wordt gelezen door een mens.
Meestal dezelfde die de boeken heeft geschreven.

Een noot voor klanten van P&G, Gillette, BIC, Wilkinson, Schick en L’Oréal

Dank voor je berichten en je aandacht.

Let op: wij houden ons niet bezig met producten, bestellingen, verzendingen, commerciële kwesties, klachten, prijslijsten of speciale prijzen. Wij verwerken geen enkele bestelling, ook niet in de categorieën “slow moving”.

We begrijpen waar je het over hebt, maar het is niet onze zaak.

Een speciaal woord van dank aan de groothandelsklant uit New York in verband met de Pampers-bestelling: neem rechtstreeks contact op met je leverancier in Cincinnati. Uit beleefdheid kunnen we je bericht alleen doorsturen.

We heten je graag gratis welkom in onze redactionele ruimte, gewoon om een plek te delen waar literatuur en werkelijkheid elkaar ontmoeten — 58 jaar ervaring binnen een grote wereld die niemand ooit kan uitwissen.

Ferdinando Frega
owner@gillettenarrative.com