ISANG PABRIKA NG GILLETTE NA GANAP NA ITALYANO

Alam ng lahat na nakakalat sa buong Europa ang mga planta ng produksiyon ng GILLETTE — Alemanya, United Kingdom, Espanya — at kalaunan, makalipas lamang ang maraming taon, lumabas na may mga planta rin sa ilang bansa sa Silangang Europa, na nagsisilbi sa mga pamilihan ng Rusya. Ngunit walang nakaalam kailanman na may pabrika sa Naples na gumagawa ng GILLETTE BLUE II X 10 RAZORS, kumpleto sa EAN code, code ng produkto, at maging numero ng batch.

Nagpapatakbo rin ito ng mga pana-panahong promosyon, na may mga promosyonal na pormat na 10+2 libre at 10+4 libre — isang tunay na operasyon ng sangay, maliban na lamang na nasa Milan ang mga opisyal na tanggapan, una sa Via Baldissera 5 at kalaunan sa Via G.B. Pirelli 18, at walang kaide-ideya ang sinuman na umiiral ang pabrikang iyon sa Naples.

Ang datos ng NIELSEN ang nagbunyag sa lahat: nang paghambingin ang kita at ang mga yunit na naibenta, may nawawalang perang dapat sanang nasingil — gayunman, ang pananalapi ng GILLETTE EUROPE ay pinangangasiwaan sa pandaigdigang antas mula sa Geneva, at walang sariling tanggapan ng kaha ang Italya.

Patuloy na kulang ang kita, at nang lumaki na nang sapat ang mga numero para magkahalaga, pumasok sa mga pinto ng Tanggapan ng Pampublikong Tagausig ng Milan ang aming Managing Director para magsampa ng reklamong kriminal laban sa mga hindi kilalang tao.

Hindi madaling pag-ibahin ang di-opisyal na produkto at ang opisyal, ngunit may isang detalyeng agad na lumitaw: nang buksan ang pakete, may tatak na GILLETTE ang mga pang-ahit — ngunit sa kompetisyon pala sila nabibilang.

Ang mga lagda ng pagkakagawa ang naglantad nito — sa mga katangian ng talim, sa pagkakalagay ng talim, at sa quality control.

Natunton ng imbestigasyon ang isang silong sa Naples, kung saan regular na umaalis, minsan bawat oras, ang isang motor-kariton na Piaggio na may dalang iisang pallet ng 84 na pakete ng 20 — ang karaniwang pormat ng GILLETTE — kumpleto sa delivery slip ng kompanya, at umiikot sa karamihan ng mga mamamakyaw sa Naples, na inihahalo ito sa opisyal na produkto.

Ganoon kalakas ang pag-uusisa kaya binantayan ng mga kamera ang lugar sa loob ng pitong araw, at doon, lumabas na seryosong propesyonal ang mga tao ng peke: sa paghahatid at sa produksiyon, walang maipipintas — para kang nasa Silangang Berlin. Ha ha ha.

Nang magpasya ang Guardia di Finanza na lusubin ang lugar at arestuhin ang lahat, buong mga pamilya ang nadatnan nilang nagtatrabaho — sa packaging, sa stock, sa pag-uuri, sa graphics, sa pag-i-invoice. Mukha itong tanggapang sangay sa Boston sa Main Street.

Mga 38 katao ang inaresto, ngunit para maiwasan ang taranta sa pamilihan, hindi kailanman isinapubliko ang imbestigasyon: magdudulot sana ito ng pagkabahala at pinsala sa mga kliyente at mamimili, at nagpasya ang tagausig na selyuhan ang buong usapin.

Ngunit dalawang bagay ang talagang tumatak: una, ang organisasyon at ang quality control na kasabay ng logistics at paghahatid; ikalawa, na matapos ang mga interogasyon, nagtanong ang mga babae sa grupo kung maaari silang kunin para magtrabaho sa Gillette Italia.

Hindi kailanman ngumiti kahit minsan ang Managing Director, isang lalaking taga-Puglia ang pinagmulan: nababagabag siya — hindi lamang dahil sa krimen at sa pinsala sa kompanya, kundi dahil, bilang Pangulo ng Kamara ng Komersiyong Italyano-Amerikano sa Milan, kakikilala pa lamang niya sa tunay na talento at kalidad — talentong hindi niya kailanman maisasama sa payroll.