ANG DEPRESYON NG GILLETTE

Kapag ginugol mo ang buong buhay sa loob ng isang brand, lumalaki ang iyong pagkakakilanlan dahil sa kapangyarihan ng pangalang iyon. Hindi ka na lamang ikaw — ikaw na ang kompanya, saan ka man magpunta, anumang silid ang pasukin mo.

At pagkatapos, isang araw, natatapos ito. Pagreretiro, isang buyout, isang restructuring, isang insentibo para sa maagang pag-alis, magalang na parang tapik sa likod. Nagbabago ang ihip ng hangin, at walang nagsasabi sa iyo kung kailan mismo.

Iyon ang sandaling dumarating ang depresyon. Hindi dahil humihinto ang pera. Kundi dahil hindi na siya kinikilala ng lipunan.

Pumapasok siya sa parehong mga silid, at hindi na lumilingon ang silid. Ang pangalang dating nagbubukas ng bawat pinto ay wala nang binubuksan ngayon, dahil hindi kailanman naging kanya ang pangalan — hiniram lamang ito, ipinahiram habang gumagana pa ang badge.

At narito ang detalyeng walang gustong bigkasin nang malakas: sa ilalim ng “propesyon” ay isusulat nila ang empleyado, salesperson, ahente, manager. Ngunit hinding-hindi nila isusulat ang pangalan ng kompanya.

Mga dekadang ginugol sa pagbuo ng isang buhay sa loob ng pangalan ng iba, at ang pangalang iyon ay hindi man lang nananatili para sa iyo sa papel.

Tala: GILLETTE NARRATIVE. IISANG MAY-ARI.