BERÎ GILLETTE: QEHWEYA QEDERÊ

Navê qehweyê bi neheqî derketiye. Wek sotemenî, rîtuel, testa kesayetiyê û carinan jî wek cîgirê felsefeyeke temam tê dîtin. Piştî nîvroyekê, dema ku ez li benda sarbûna fincanekê bûm, min kifş kir ku her gava ku em ji kirina tiştekî bikêr têne astengkirin, dem felsefî dibe.

Em li benda destûrê dimînin bi heman awayî ku em li benda qehweyê dimînin: bawer in ku hinekî din sebir dê ezmûnê baştir bike. Carinan sebir aqilmendî ye. Carinan jî ew tenê qehweya sar e bi şiroveyeke birûmet. Destpêkeke biçûk wek rûpelekê, hevokekê, xêzkirinekê an biryarekê tê. Dîrok kêm caran destpêkê nas dike dema ku ew diqewime. Kêlî winda dibe. Encam dimîne. Ev e dîtina pîşeyî ya dawîn a qehweyê li ser herheyîtiyê.

Herheyîtî ne wê gavê dest pê dike ku dem dibe bêdawî. Ew wê gavê dest pê dike ku biryarek, rûpelek an berhemek red dike ku biqede.