MARKAYA HERÎ NAVDAR A ASYAYÊ

Belgeya zayînê ya hilberekê di nava tiştê ku markaya wê temsîl dike de ye. Paşê nav tê da ku nasnameya wê temam bike.

Û dema ku tu diçî wê bikirî, heke markayek li ser hebe, tê wê wateyê ku ew baş e.

Lê kê, bi Xwedê, ev got?

Televizyon, kampanyayên marketingê, dikandar, firotanên taybet û, di dawiyê de, ezmûna kesane jî — ya ku, lêbelê, her tim takekesî dimîne.

Rast e ku marka hêza xwe ji wê yekê digire ku bi dehan şirket kelûpelên mîna hev çêdikin, bi nav, pakêt, biha û mezinahiyên cuda, lê bi armanceke hevpar:

firotin û qezenckirin.

Bêyî ku navan bidim — ji ber ku parêzerên min berê ji min re ravekirine ku her tim yek heye ku li benda gava min a şaş a yekem e, amade ye ku min têkçûyî bibîne, serê min li aliyekî û qûna min di Okyanûsa Pasîfîk de — ez dixwazim behsa kirîneke ku min doh bi jina xwe re kir ji te re bikim.

Ew 63 salî ye, ez 61 salî me.

Em li dikaneke bûn ku xwediyên wê çînî ne, mamosteyên rastîn ên bêserûberiyê di nava rêza xwe ya taybet de. Ew qas ku, ji bo ku tu tiştekî bibînî, hema hema her tim divê tu ji yek ji alîkarên wan alîkariyê bixwazî.

Jina min dixwest çend gorayên jinan ên reş û sade bikire.

Paşê bijartina wê ket ser cotek gorayên dirêj ên ku bê benik li ser lingan disekinin.

Bi wê nîv-kenê ku tenê armanca wê ew e ku bîne bîra mêrekî ka tam behsa çi tê kirin.

Firoşkara dikanê em piştrast kirin ku, tevî bihayê erzankirî, ev hilberek bû ji markaya herî navdar û herî zêde tê firotin a Asyayê.

Heman êvarê jina min ew xistin nav ava germ da ku wan bişo.

Û mezinahiya mezinan di cih de dest pê kir ku biçûk bibe.

Dema ku, dereng di şevê de, me di dawiyê de destûr da xwe ji bo kêliyeke piçûk a nêzîkatiya zewacê, em mîna du dînan ketin ber kenê.

Gorayên dirêj bûbûn du gorayên kurt ên piçûçik, bi mezinahiya zarokan.

Ahahahahahah.

Sêhra markayê.