The Art of Attraction · Edizione napulitana · N. 02
JUCANNO Â TAVULA SOJA
Passajeno ll’anne, ma nun tante, e durante ’e lezziune e ’e ricreaziune ’a classe mia era ’a palestra. Tra basket, pallavolo e calcetto, llà passavo ’o tiempo mio. Ogne vota ca nu prufessore traseva dint’’a classe overa e me ce truvava, se preoccupava ’e chello ca stevo facenno — ma io ero trasuto sulo pe me piglià ’e panne asciutte, p’’o sudore.
Penzavo ca putevo jucà e passà senza ca nisciuno se n’addunava, ma ormaje tenevo già ’a moto mia, ’na Laverda 125. Me vestevo buono, e ’a borsa ’e mammema me serveva â grande quanno ce steva ’a muneta spicciola; si ’e carte fossero state sane, nun ll’avesse maje tuccate. Era ’a trappola perfetta.
Essa pigliava ’e sorde a pàtemo mentre durmeva e me diceva ’e nun dicere niente, e io ’e pigliavo a essa quanno nun guardava. Doppo tutto, ero nu guaglione ca se chiammava Frega — ’n taliano, chillo ca arrobba. Ahahahahaha.
Nu juorno, dint’’a palestra, me s’avvicinaje ’na bella guagliona, auta e sicca, e accumminciaje a parlà. Nun ce vuleva nu ragiuniere pe fà ’o totale suojo.
M’invitaje a ghì a truvarla. Steva a vinte chilometre d’’o paese, e nu pomeriggio partette c’’a moto pe ghì addu essa.
Quanno arrivaje, telefunaje â casa soja pe dicere ca stevo dint’’o paese e ca ce putevamo vedé, ma essa facette resistenza, cercanno ’e me cunvincere a ghì â casa soja e canoscere tutta ’a famiglia — cane cumpreso.
Me rimettette ’ncopp’’a moto e me ne turnaje addò ero venuto. ’O juorno appriesso essa passaje all’attacco, addimannannome pecché nun ero juto â casa soja, e io rispunnette: nun ero vestuto pe nu fidanzamento ufficiale, e nun m’ero purtato manco ’e fede.
Nun me lassaje pe cchiù ’e duje mise. Ogne juorno ’a stessa dumanna: quanno ce vedimmo? E ogne juorno ’a stessa risposta: vedimmo quanno mammema è libbera, accussì ’a canusce.
E essa: pecché?
E io: è fondamentale ca tu vaje d’accordo cu essa. Puverella, sta ’ncopp’a ’na seggia a rotelle — quaccheduno l’adda guardà.
Quanno capette ’a situazione addò se steva jenno a ’nfilà, nun turnaje cchiù. ’O juorno appriesso era sparuta.
’A ’ncuntraje quacche anno doppo dint’a nu supermercato e ’a presentaje a mammema, ’n forma smagliante. Leggenno tra ’e righe, m’addimannaje che era succieso — comme s’era ripigliata, comme era guaruta — e io rispunnette: terapia c’’e cellule staminali e ’a magia d’’e femmene.
Mammema me guardaje, po’ facette nu surriso e me dicette ca ero overamente figlio suojo, ma ca primma o po’ quaccheduno m’avesse lisciato ’o pilo p’’o verso giusto. Chello ca nun sapeva era ca io cagnavo pilo spisso, e nun avesse maje truvato ’a stessa versione mia doje vote.
Ferdinando
U.S. COPYRIGHT OFFICESeven foundational books deposited on 31 May 2026 — case numbers 1-15167602661, 1-15167855405, 1-15167986353, 1-15168372411, 1-15169108531, 1-15172755761, 1-15173182251.© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0: free to read and share; no sale, no modification. gillettenarrative.com is the only authentic source.Ferdinando Frega · ORCID iD https://orcid.org/0009-0000-1455-8185
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.