GILLETTE: ใบเรียกเก็บเงินหลังความตาย

ความตายไม่เคยกลายเป็นปัญหา สำหรับผู้ชายอย่างผม เรื่องเดียวที่ต้องกังวลคือการเลือกสถานที่ และถ้ามีคนให้โอกาสนั้นกับผม ผมคงเลือกที่ดีที่สุดแน่นอน เตียงของผู้หญิงที่ผมไม่รู้จัก

ในความคิดของผม นั่นคือจุดเปลี่ยนผ่านที่งดงามที่สุดอย่างเทียบไม่ติดระหว่างสิ่งที่เราเป็นกับสิ่งที่เราจะเป็น โดยวางแผนไว้เสมอว่าจะพกแอปแห่งความสุขสำราญไปด้วยเป็นสินเดิม

ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ภาวะโคม่าทางการแพทย์หกครั้งได้ลองแล้วและล้มเหลว โดยมีการประกาศอายุขัยที่เหลือแบบคร่าว ๆ ว่าอยู่ระหว่างสี่สิบแปดชั่วโมงถึงสามสิบวันอย่างมากที่สุด แต่คนที่ทำนายเหล่านี้มักเป็นหมอ — พวกที่ใบสั่งยาได้รับการจ่ายเงินจากระบบสาธารณสุขของรัฐ และไม่ใช่แค่พวกนั้น ยังมีคนที่ไปพักร้อนกับเมียน้อยด้วยค่าธรรมเนียมที่ซ่อนอยู่ในใบสั่งยาแบบเจาะจงให้บริษัทยา — และไม่เคย ไม่เคยเลยจริง ๆ ที่จะเป็นคำพยากรณ์จริงจากผู้เชี่ยวชาญด้านอุตุนิยมวิทยา

และทุกครั้ง ข้างเตียง จะมีวางอยู่ — ตรงเวลา และเท่าที่ผมจำได้เป็นใบเดิมเสมอ รูปแบบเดิม สีเดิม รายละเอียดเดิม ไม่มีรูระบายอากาศ ราวกับสั่งทำมาพอดีตัว — โลงศพพร้อมป้ายชื่อ FERDINANDO FREGA

ไม่มีใครยิ้ม แต่มันก็อยู่ตรงนั้นเสมอ รอคอย ขณะที่คณะกรรมการแห่งนรกตัดสินว่าอะไรสะดวกกว่ากัน ระหว่างปล่อยผมไว้บนโลกให้เป็นตัวสร้างปัญหาให้ทุกคนด้วย gillettenarrative.com หรือปล่อยให้ผมเดินทางผ่านไปยังที่แห่งนั้น ที่ไม่มีโทรศัพท์และไม่มีเงิน ที่ซึ่งผมอาจสร้าง ALFHABETDEVIL ขึ้นมาใหม่ ซึ่งคงทำให้รูปแบบปัจจุบันของพวกเขาสั่นคลอนไปด้วยแน่ ๆ

และเมื่อชัดเจนแล้วว่าผมต้องอยู่บนโลกต่อไป วันหนึ่งใบแจ้งหนี้ของสถานจัดงานศพก็มาถึงจริง ๆ พร้อมคำอธิบายนี้ในรายละเอียดและรายการค่าใช้จ่าย:

รถขนศพจอด 6 ครั้ง

การจองโลงศพ

รุ่นสองชั้น ไซซ์ XXL

คนแบกโลงแปดคนว่าจ้างสามสิบชั่วโมง

ค่าดูแลรักษาและเวลารอพร้อมสแตนด์บาย

ภาษีและภาษีมูลค่าเพิ่ม

ดอกเบี้ยและการปรับมูลค่า

รวม: 3,500 ยูโร ชำระโดยโอนเงินผ่านธนาคารภายใน 30 วันนับจากวันที่ในใบแจ้งหนี้

ผมติดอยู่ในมนตร์สะกด จึงไปตรวจดูรายละเอียดของผู้รับ โดยมั่นใจว่ามันต้องผิดพลาด แต่กลับพบว่าเป็นของผมเอง ถูกต้องสมบูรณ์ทุกอย่าง ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ คนตายต้องจ่ายแทนคนเป็น และข้อเรียกร้องนั้นโต้แย้งไม่ได้

แต่ไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นคนที่คุณไม่คาดคิด หลังออกจากโรงพยาบาล ในเวลาว่างและระหว่างการรอคอยอันยาวนานที่บ้าน ผมจัดการโทรไปที่บริษัทจัดงานศพ โดยแอบอ้างว่าเป็นลูกชายของผู้ตาย หลังจากลงทุนเวลาไปพักหนึ่ง มุกตลกแล้วมุกตลกเล่า และได้ใจเลขานุการมา ผมชวนเธอไปกินมื้อเย็น และเธอก็ตอบรับโดยไม่ลำบากใจเลย อย่างไรเสียผมก็เป็นแค่ลูกชายของคนตาย

ผมจะได้เห็นเรื่องนี้กับตา และเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น เมื่อผู้ชายคนหนึ่งถูกนับว่าตายแล้วโดยนิยาม — แต่ผมจะได้เล่ามันขณะยังมีชีวิต นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมหลงใหล

ผมไปรับเธอที่บ้าน เธอใส่น้ำหอมกลิ่นแรงและหวาน กลิ่นแบบที่บอกว่า เอาฉันไปเลย ฉันเป็นของคุณ เธออายุราวสี่สิบ ไม่ได้อยู่ในวัยแรกแย้มแล้วเสียทีเดียว

ผมอายุมากกว่ามาก แต่ในครอบครัวของผม อายุเป็นความเห็นมาตลอด ไม่ใช่ข้อเท็จจริงในสูติบัตร และอีกอย่าง คุณไม่ได้ขึ้นเตียงพร้อมบัตรประชาชน ใบนั้นเอาไว้ใช้ที่โบสถ์ ตอนแต่งงาน

หลังมื้อเย็น ผมโต้แย้งใบแจ้งหนี้ความตาย — ไม่ใช่ตัวบริการ อันนั้นศักดิ์สิทธิ์และโต้แย้งไม่ได้ แต่เป็นคุณภาพและประเภทของบริการ ซึ่งไม่ได้ตกลงกันและไม่ได้เสนอมาก่อน คำสั่งซื้อออกไปโดยอัตโนมัติ หญิงผู้น่าสงสารรู้สึกถึงความลำบากของสถานการณ์ และไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเสนอส่วนลดให้ผม แต่เท่าไร?

ผมไม่อยากดูก้าวร้าว — อย่างไรเสียผมก็เป็นคนที่สันนิษฐานว่าตายแล้ว — ผมจึงเลื่อนเรื่องเงินไปไว้วันอื่น และเธอก็ตกลง

พอถึงเวลาจ่ายค่ามื้อเย็น ราวกับเวทมนตร์ ผมเพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้เอากระเป๋าสตางค์มา แต่เธอใจดีและมีน้ำใจพอจะบอกว่าเธอจัดการเอง ไม่มีปัญหา ผมยังจำจำนวนเงินได้ 169 ยูโร

เมื่อเราออกมา ผมพาเธอกลับบ้านและขอโทษ ผมอธิบายว่าผมทำกระเป๋าสตางค์หายพร้อมเอกสารทั้งหมด และสำหรับคืนนั้น ความโรแมนติกก็จะต้องอยู่ในรายการของหายไปด้วย

เธอยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร เธอพยักหน้า อย่างที่มีแต่ผู้หญิงเท่านั้นที่ทำเป็น

ราวหนึ่งชั่วโมงต่อมา ผมส่งข้อความหาเธอว่าผมเจอมันแล้ว แล้วตามด้วยบรรทัดที่ทำให้เธอช็อก:

รู้ไหม ผมคือคนในใบแจ้งหนี้นั่นแหละ

ผมบอกคุณแล้วว่าผมตายแล้ว

ปัญหาคือ ผมยังมีชีวิตอยู่ และผมยังทำให้บริษัทของคุณเสียเงินอยู่เรื่อย ๆ

169 ยูโรนั่นคือหลักฐาน

อย่าไว้ใจผู้ชายที่ไม่ยอมตาย