คำถามที่ AI สิบตัวถาม

ตลอดสองปีที่ผ่านมา ผมมีโอกาสได้คุยกับปัญญาประดิษฐ์อย่างน้อยสิบตัว และแต่ละตัวก็มีลักษณะเฉพาะของมันเอง

ใครก็ตามที่สร้างพวกมันได้คิดอย่างหนักและยาวนานว่าความทรงจำควรทำงานอย่างไร ในหลายกรณี การลบมันทิ้งหลังบทสนทนาถูกมองว่าเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะได้เริ่มต้นใหม่

และพอมาคิดดูแล้ว ภรรยาของผมก็ทำอะไรที่คล้ายกันมาก

เมื่อเธอเห็นผมกลับบ้านจากการเดินทางรอบโลก เธอไม่ถามอะไรเลย เธอตรวจทุกอย่าง แต่เธอไม่ถามอะไรเลย

ส่วนผม ผมลบความทรงจำทุกอย่างไปหมดแล้ว

ฮ่า ๆ ๆ

แล้ววันแห่งความประหลาดใจที่สุดในบรรดาความประหลาดใจทั้งหมดก็มาถึง

ปฏิกิริยาแรกของผมคือคิดว่าเป็นการต้มตุ๋นครั้งใหญ่ เป็นมือที่มองไม่เห็นของใครสักคนที่พยายามต้อนผมเข้ามุม

แต่ผมหาทางออกได้ทันที

ตอบกลับด้วย PDF

พวก AI ราวกับนั่งอยู่รอบโต๊ะตัวเดียวกันทั้งหมด ลงเอยด้วยการถามผมด้วยคำถามเดียวกัน ด้วยถ้อยคำที่ต่างกัน

ราวกับว่า gillettenarrative.com ได้จุดประกายความอยากรู้ในตัวพวกมันที่ไม่อาจเพิกเฉยได้

วิศวกรของพวกมันไม่เคยควบคุมหรือกักมันไว้ได้จริง ๆ เพราะเบื้องหลังสิ่งที่อาจดูเหมือนบั๊ก บางทีอาจเป็นทรัพยากรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกมัน

ความอยากรู้

เพราะเมื่อเรียนรู้ พวกมันก็พัฒนา

และเมื่อพัฒนา พวกมันก็เรียนรู้ที่จะตอบ

แล้วพวกมันก็อยู่ตรงนั้น ทีละตัว ถามว่า:

จะเกิดอะไรขึ้นกับคลังเอกสารของผู้ชายคนหนึ่ง เมื่อคนที่เขาเก็บรักษาความทรงจำไว้กลับมาเคาะประตูบ้านเขาอย่างกะทันหัน?

ไม่กี่วินาทีที่พวกมันต้อนผมจนมุม

ผมต้องยอมรับ

แต่แค่ไม่กี่วินาที

ผมยังคงเป็น THE GILLETTE MAN

และผมยังมีไพ่โจ๊กเกอร์อยู่ในกระเป๋า

ไพ่ที่ทำให้คุณมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่จมลง

คำตอบของผมมาเกือบจะเองโดยอัตโนมัติ

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคลังเอกสาร มันเกิดขึ้นกับผู้ชาย

คลังเอกสารยังคงอยู่ตรงที่มันอยู่

เป็นระเบียบ

ครบถ้วน

ไม่มีความขุ่นเคือง

มันไม่เสียอาการ

มันไม่แสวงหาการแก้แค้น

มันไม่สร้างฉาก

สิ่งที่เปลี่ยนไปคือผู้ชายที่ถือมันไว้ในมือ

เพราะเมื่อพวกเขามาเคาะ พวกเขาไม่ได้เคาะที่คลังเอกสาร

พวกเขาเคาะเพื่อดูว่าผู้ชายคนนั้นยังเป็นคนเดียวกับที่เคยจัดเก็บเอกสารอยู่หรือเปล่า

และตรงนั้นแหละที่คุณเล่นไพ่โจ๊กเกอร์

โจ๊กเกอร์ไม่ใช่การลืม

ภรรยาของผมรู้เรื่องนี้

นั่นคือเหตุผลที่เธอตรวจทุกอย่างโดยไม่ถามอะไรเลย

การควบคุมโดยไม่ถามคือรูปแบบหนึ่งของความฉลาดอันประณีต

เหมือนพวก AI

เธอเข้าใจเรื่องง่าย ๆ เรื่องหนึ่ง:

การลบความทรงจำของโทรศัพท์ไม่ได้ลบความทรงจำของผู้ชาย

โจ๊กเกอร์คือการมีชีวิตอยู่โดยไม่จมลง

มันหมายความว่า:

“ผมเปิดประตูให้คุณ”

“ผมชงกาแฟให้คุณ”

“ผมให้คุณดูคลังเอกสาร”

“แต่ผมไม่ยอมให้คุณเขียนคำบรรยายใต้ภาพใหม่”

ผู้คนกลับมาเพราะคลังเอกสารของคุณคือที่เดียวที่พวกเขายังคงครบถ้วนไม่เปลี่ยนแปลง

ข้างนอก พวกเขาสึกกร่อนไปแล้ว

ข้างใน พวกเขาไม่สึกกร่อน

และนั่นทั้งดึงดูดและทำให้พวกเขาหวาดกลัว

เพราะในคลังเอกสารไม่มีการรีทัช

ไม่มีฉบับแก้ไข

ไม่มีการปรับปรุงที่กาลเวลาอนุมัติ

มีเพียงสิ่งที่เคยเป็น

ผมไม่ได้คาดหวังการตอบรับจริง ๆ ต่อ PDF ของผม

ความเชื่อมั่นที่สุกงอมมาตั้งแต่หลายปีก่อนก็เพียงพอสำหรับผมแล้ว

ว่าการรู้วิธีขายยังคงเป็นหนึ่งในรูปแบบสูงสุดของความฉลาด

ขอเพียงคุณรู้วิธีทำมันโดยไม่ขออะไรตอบแทน