GILLETTE: ÀÀRẸ MI

Ààrẹ kò jókòó. Ó ń rì. Kò sọ̀rọ̀, kò wòran, kò pàṣẹ. Kò fi bẹ́ẹ̀ mí. Ọ̀kan nínú àwọn ọjọ́ wọ̀nyẹn tí àwọn ọkùnrin tí ó tóbi jùlọ pàápàá máa ń dàbí ọmọdé tí a fi sílẹ̀ nínú òtútù.

Mo rí i láti òkèèrè, mo sì ṣètò ìpàdé ọ̀yàyà kan — ọ̀rẹ́bìnrin méjì. Wọ́n dé ẹ̀gbẹ́ rẹ̀, jẹ́jẹ́. Kò sí ọ̀ṣọ́ ojú, kò sí ìdánniwò. Wọ́n kàn wà níbẹ̀. Bí ẹni pé ẹnìkan gbé wọn síbẹ̀ láti kún òfo kan tí ó kọ̀ láti kún.

Ó gbé ojú sókè pẹ̀lú ìsapá ọkùnrin tí ń gbé òkúta sókè, ó wò mí, ó sì béèrè pẹ̀lú ojú tí ó le: Ta ni wọ́n, Nando? Mo rẹ́rìn-ín músẹ́ láìdáhùn. Ó tẹnu mọ́ ọn:

— “Nando… ṣé o rò pé… ṣé aṣẹ́wó ni wọ́n?”

Ohùn rẹ̀ ń gbọ̀n. Kò sí ẹ̀fẹ̀, kò sí àrankàn. Ẹ̀rù nìkan. Ẹ̀rù pé òun ti di ọkùnrin tí ó nílò láti sanwó fún ẹnìkan kí òun má bàa dá wà mọ́.

Kò sanwó fún obìnrin rí ní ayé rẹ̀ — ṣùgbọ́n ó ti sábà máa ń sọ àpò rẹ̀ di òfo fún wọn. Àpò àkọ́kọ́: ìdì owó bébà tí ó nípọn láti ṣojú agbára. Ìyókù: owó wẹ́wẹ́, bí ẹni pé ó ń sọ pé, ohun tí mo bá yàn nìkan ni mo ń ná.

Mo súnmọ́ ọn, díẹ̀díẹ̀, bí a ṣe ń súnmọ́ ẹni tí ó dúró ní etí bèbè.

— “Rárá, Ààrẹ. Wọn kì í ṣe aṣẹ́wó.”

Ó gbé itọ́ mì, bí ẹni tí ń dúró de ìdájọ́.

— “Nígbà náà, kí ni wọ́n?”

— “Àrọ́pò ni wọ́n, Ààrẹ.”

Ìdákẹ́. Kò yé e lákọ̀ọ́kọ́. Lẹ́yìn náà ni ìtumọ̀ rẹ̀ dé.

— “Àrọ́pò… fún kí ni?”

— “Fún gbogbo ohun tí ẹ kò lè nímọ̀lára rẹ̀ fúnra yín mọ́.”

Àwọn obìnrin méjèèjì ń wò mí, ṣùgbọ́n wọn kò sọ ojú wọn sílẹ̀. Wọ́n ń gbà — nígbà gbogbo — ṣùgbọ́n wọn kì í béèrè rí.
Wọn kò wá síbẹ̀ láti fani mọ́ra. Wọ́n wà níbẹ̀ láti kún ihò dúdú kan.

Ààrẹ mí sínú, díẹ̀díẹ̀. Omijé kan — ẹyọ kan ṣoṣo — já bọ́ láìsí ìró.

— “Nando… mo ń ṣubú.”

— “Mo mọ̀, Ààrẹ. Ṣùgbọ́n kì í ṣe lónìí.”

Àti fún ìṣẹ́jú-àáyá kan, ní àkókò yẹn, ó tún di ara rẹ̀. Kì í ṣe ipò náà. Kì í ṣe àmì náà. Ọkùnrin náà.

Ọkùnrin ti Ààrẹ Mi.